บทที่ 2 ตอนที่ 2 น้ำตาที่ไม่ให้ใครเห็น

เรื่องของผม..ไม่ได้เกิดในเวลาเดียวกับเขา

ถ้าคืนนั้นไอ้โปรดไม่จับผมใส่พานไปให้ ในเวลาต่อมาผมคงไม่ต้องเสียเอกราชให้เขา

และ..ถ้าคืนนั้นไอ้โปรดไม่จับผมยัดเยียดให้ ช่วงเวลาต่อมาผมคงไม่มีน้ำตาและต้องเผชิญกับความเจ็บปวด

แต่..ถ้าคืนนั้นไอ้โปรดไม่จับผมโยนให้ ณ เวลาต่อมา ผมก็คงมีแค่ความว่างเปล่าและคงไม่ได้รับไออุ่นของเขา ที่จะเป็นของผมตลอดไป

โย Part

"ไอ้ห่าตุลย์แม่งหมกเม็ดอยู่ตั้งนานเหี้ยมาก! กูไม่เคยรู้สึกเหมือนโดนหักหลังแบบนี้มาก่อนเลยนะเว้ย แล้วนี่มันโพสต์เฟซบุ๊กดรามาอะไรอีก ฉกน้องมินของกูไปแดกไม่พอยังมีอัปสเตตัสคิดถงคิดถึงจะมีอะไรให้กูเงิบอีกมั้ย ไอ้นัทมึงจะไม่แสดงความคิดเห็นหน่อยเหรอวะด่ามันเป็นเพื่อนกูสักนิดก็ยังดี" ผมอดบ่นแล้วบ่นอีกกับเรื่องนี้ไม่หาย ใครจะรู้ล่ะว่าไอ้ห่าตุลย์มันคาบน้องมินสุดที่รักของผมไปแดก ถ้ามันคิดจริงจังผมจะไม่อะไรเลยแต่ใครก็รู้สันดานแดกสองอาทิตย์คายทิ้งของมันดี เหี้ยนี่น่ะซาตานในคราบนักบุญชัด ๆ

"หึหึ จะโวยวายทำไมวะโย ไม่ต้องห่วงลูกสาวมากหรอกไอ้ตุลย์มันคงจริงจังบ้างมั้งไม่งั้นคงไม่ซุ่มมาตั้งหลายปีดีดักแบบนี้หรอก อีกอย่างหนึ่งมึงไม่เห็นที่ไอ้ตุลย์มันประกาศศึกกับไอ้โปรดรึไง ถ้ามันแค่ขำ ๆ คงไม่ลงไม้ลงมือกับไอ้โปรดหรอกน่ะ"

"เหี้ย กูห่วงน้องมันนี่หว่าไอ้ตุลย์ร้ายจะตาย แล้วนี่มันหายหัวไปไหนตั้งแต่ลากน้องมินสุดที่รักของกูออกจากผับวันก่อนก็ไม่เห็นหัวมันเลยเนี่ย มีแต่โพสต์ดรามาเรียกคอมเมนต์จากแฟนสาว ๆ ของมันนั่นแหละ ไม่ใช่ว่าสร้างปัญหาแต่ไม่มีปัญญาแก้อีกนะ ชิ อยากรู้ว่ะ ยิ้มมึงโทรไปหามันหน่อยถามมันสิว่าคืนนี้จะออกมาเคานต์ดาวน์ด้วยกันปะ จิกมันลากมันออกมาให้ได้นะเว้ยกูมีลางสังหรณ์ว่าที่มันหายหัวจากไปชาวโลกเนี่ย มันจะไปสร้างอะไรไว้อีก"

"กูไม่ว่างยุ่งมากเนี่ยกูส่องน้องใหม่น่ากินปีนี้อยู่ พวกมึงต้องมาดูอันดับหนึ่งของปีคือน้องดิววิศวะน้องไอ้โปรดด้วยนะ ใครช่างตาดีไปถ่ายรูปนี้มาได้วะ" ชื่อไอ้เด็กหยาบคายคนนั้นทำให้ผมเตะความสอดรู้สอดเห็นเรื่องของไอ้ตุลย์ออก แล้วคว้าโทรศัพท์ในมือจากไอ้ยิ้มมาจิ้มดูรูปที่ว่า

เหอะ! ภาพไอ้ดิวใส่กางเกงยีนตัวเดียวกำลังชู้ตบาสลงห่วงอย่างสวยงาม ทั้งกล้ามแขนเป็นมัด ๆ ทั้งอก หลัง หน้าผาก นั้นเปียกโชกอย่างกับโดนสาดด้วยน้ำเหงื่อทั้งขัน ชิ! ทำเป็นแก้เสื้ออวดหญิงก็งั้น ๆ แหละอะโด่

"มึงดูนี่โยน้องมันพกกล้วยหอมมาเล่นบาสด้วยปะมึงออกเป็นลำเลยว่ะ กูเห็นแล้วอยากยื่นใบสมัครเป็นน้องสะใภ้ไอ้หมาโปรดซะตอนนี้เลย แค่ดูผ่านผ้ายังแซบขนาดนี้ถ้าน้องมันแก้ผ้ามายืนอยู่ตรงหน้ากูไม่ช็อกตายเหรอวะ กูว่าไม่ต่ำกว่าแปดนิ้วอะ" ไอ้ยิ้มมันยังพร่ำเพ้อไม่หยุด แล้วอะไรของมึงแปดนิ้วเก้านิ้วไอ้ยิ้มมึงเป็นผู้หญิงจริงปะเนี่ย

"ไม่เห็นจะน่าพิศวาสตรงไหนเลยว่ะเจี๊ยวกูยังน่าดูกว่าอีกมึงจะดูปะล่ะยิ้ม" และแล้วไอ้ยิ้มมันก็แจกป๊าบห้านิ้วเข้าให้เต็มแขนจนผมอดซี้ดปากไม่ได้ เดี๋ยวเหอะตีกูบ่อย ๆ มึงจะป่องไม่รู้ตัว

"พูดเหมือนมึงเคยเห็นของน้องมันเลยนะโย อย่าบอกว่ามึงกับน้องมันแดกกันแล้วนะเว้ย"

"โอ๊ะโอมายเดียร์ทำไมมึงตาถึง หึหึ ฮ่า ๆ ๆ " ผมยักคิ้วให้ไอ้เดียร์ สองมือยกขึ้นมากอดอกพร้อมกับเอนหลังพิงโซฟายกขาไขว่ห้างอย่างอารมณ์ดีเมื่อคิดถึงบางเรื่องที่ยังติดตาอยู่

"อิเหี้ย! อิโยนี่มึงโดนน้องไอ้โปรดมันแดกแล้วจริงเหรอวะ ไหนมึงลองแบ่งปันประสบการณ์การเสียตูดครั้งแรกให้กูฟังหน่อย กูเคยฟังแต่มึงฟุ้งว่าไปเปิดตูดคนนั้นคนนี้มาบ่อยจนเอียนละ แต่ถามก่อนทำไมมึงถึงยอมให้น้องมันเสียบวะอะไรโดนจิตโดนใจให้มึงยอมเสียซิงตูดอะโย นี่โดนมาตั้งแต่เมื่อไหร่เจ็บมากปะ กูว่างานนี้ต้องมีตูดฉีกดูสิขนาดรูปนี้ถ่ายไกล ๆ นะมึงปลาช่อนน้องมันยังออกเป็นลำ กูอยากกรี๊ดอิโยได้แดกของดี"

"ยิ้มพอก่อนมึงรำพึงรำพันอะไรใครโดนแดกใครโดนเสียบ คุณยิ้มครับนี่ใครกูกีรติหมอหล่อนะค้าบมีตรงไหนที่ทำให้คิดว่ากูต้องโดนมันเสียบวะ หึหึ มึงควรรับรู้และควรเข้าใจว่ากูนี่แหละที่เสียบมัน แน่ะทำหน้าตาไม่เชื่อกูอีกงั้นมึงลองไปถามคนที่คอนโดมันสิว่ามันมีป๋าเลี้ยงมั้ยกูนี่แหละป๋าของไอ้น้องดิวตัวจริงเสียงจริง ฮ่า ๆ ๆ" ไอ้นัทถอนหายใจแล้วลุกจากโซฟาห้องผมเดินไปนอกระเบียง มันไม่ได้รำคาญผมหรอกมั้งแต่สงสัยจะไปสูบบุหรี่เพราะอยากนิโคตินชัวร์ป๊าบ

ไอ้ยิ้มกับไอ้เดียร์สองสาวที่เหลืออยู่ก็ส่งสายตาดูแคลนมาให้อย่างเปิดเผย อ้าวเพื่อนเลิฟไม่เชื่อในน้ำคำหมอหล่อแบบนี้งั้นต้องงัดหลักฐานมาให้มันดูแล้วสิ

"ดูเองนะครับสาว ๆ หมอไม่อยากพูดมากเดี๋ยวจะหาว่าหมอขี้คุย ฮ่า ๆ ๆ" โทรศัพท์เครื่องบางเฉียบถูกผมจิ้มกดหาบางรูป ก่อนจะวางบนโต๊ะกลมให้สาว ๆ ได้เชยชมกันตามอัธยาศัย

"มันคืออะไร กูงง?" ผมมองหน้าตางุนงงของสองสาวแล้วอดสงสารตัวเองไม่ได้ ทำไมกูถึงมีเพื่อนโง่แบบนี้วะแค่นี้ก็ดูไม่ออกว่ามันคืออะไร

"ค่าตัวไอ้เด็กหยาบคายนั่นไงกูทิ้งไว้บนหัวเตียงห้องมันนั่นแหละ ตอนแรกกูจะใจป้ำให้เยอะกว่านี้อีกแต่น้องแม่งรุนแรงสัสกูเลยหักค่าตัวเหลือนี้อะดิ" นึกแล้วยังโมโหไม่หายไอ้เด็กไม่มีมารยาทมันถีบผมตกเตียงมาได้แถมยังจิกปากจิกคอใส่ผมฉอด ๆ คงงอนที่ผมเมาจนไม่ได้แดกน้องมันมั้ง เฮ้อ ก็บอกแล้วว่าติดไว้ก่อนวันหลังจะมาแก้ตัวใหม่น้องมันก็ยังทำตึงตังใส่อยู่นั่นแหละ

"หาา! ค่าตัว อิโยมึงเพ้อเจ้ออะไรเหรียญสิบสองเหรียญเนี่ยนะค่าตัว อิเหี้ยค่าข้าวแกงจานหนึ่งยังไม่พอจ่าย แล้วนี่เตียงใครก็ไม่รู้มาตู่เป็นเตียงน้องดิวของกูหรือเปล่า แต่ถามจริงนะโยมึงให้ค่าตัวเด็กยี่สิบจริงเหรอวะ กูชักเป็นห่วงสวัสดิภาพความปลอดภัยของมึงแล้วว่ะเพื่อนกลัวว่าสักวันกูต้องไปรดน้ำศพมึงเพราะเรื่องเงินยี่สิบนี่แหละ ทำไมช่างผ่าเหล่าผ่ากอนักวะมึงดูไอ้โปรดกับไอ้ตุลย์สิมันพ่อบุญทุ่มแค่ไหน พาเด็กไปเลี้ยงข้าวมื้อหนึ่งเท่ากับมึงจ่ายค่าตัวเด็กไปสองร้อยคนเลยนะอิโยอิเหนียว"

"มึงก็พูดเกินไปยิ้มกูเปล่าเหนียวซะหน่อย แต่ทุกคนที่นอนกับกูนั่นเพราะเขาปลื้มปริ่มและยินดีที่จะกระชับความสัมพันธ์ทางร่างกายกับกูต่างหาก คนอย่างหมอโยไม่ต้องเอาเงินหรือวัตถุอะไรมาแลกเหมือนพวกซื้อความสัมพันธ์ด้วยวัตถุแบบไอ้พวกนั้นหรอกเว้ย แค่กูอ้าปากสาว ๆ หนุ่ม ๆ ก็พร้อมจะจ่ายค่าโรงแรมให้ละ มันแสดงให้เห็นว่าต่อให้หมอโยคนนี้จะไม่มีทรัพย์สินอื่นใดมากองให้ แต่คนของหมอล้วนยินดีจะอยู่ภายใต้สังกัดของหมอโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ มึงเห็นรึยังว่าเด็กกูกับเด็กพวกมันจิตใจคนละระดับกันว่ะ

"พูดให้มึงสองคนฟังไปก็แค่นั้นแหละพวกมึงคงไม่เข้าใจความสัมพันธ์ซับซ้อนอย่างนี้หรอก เพราะโตจนป่านนี้มึงสองคนยังไม่มีผัวเป็นตัวเป็นตนเลย แฟนเคยมีกับเขาปะเราน่ะเป็นสาวเป็นแส้อายุเกินยี่สิบยังไม่เคยมีแฟนนี่ล้าหลังมาก กูล่ะกลัวว่าจะมีเพื่อนเกาะคานหาที่ลงไม่เจอ ฮ่า ๆ ๆ"

ผลัวะ! "กูกับไอ้ยิ้มเกาะคานน่ะไม่เท่าไหร่แต่ระวังว่ามึงจะมีผัวเข้าสักวันก็แล้วกัน ดูจากโหงวเฮ้งแล้วมีแววเพื่อนกูจะมีผัวเร็ว ๆ นี้ แถมผัวยังมีบ้องข้าวหลามหนองมนเคลื่อนที่เป็นของตัวเองซะด้วย หึหึ" ไอ้เดียร์มันฟาดผลัวะเข้ากลางหลังผมอีกคน ก่อนที่ปากมอมของมันจะเอ่ยคำน่ากลัวพวกนั้นออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะราวปีศาจของมันสองคนที่ดังลั่นจนเกินงาม

กูสาบานต่อให้มนุษย์ผู้หญิงสองคนสุดท้ายบนโลกนี้เหลือแค่มึงสองคนกูก็จะไม่มีวันหน้ามืดตามัวคว้ามึงสองคนมาเป็นแม่ของลูกกูเด็ดขาด ผู้หญิงบ้าอะไรหัวเราะซะจนน่าเกลียดน่ากลัวแถมปากคมกว่ากรรไกรตัดหญ้าของเตี่ยกูอีก

"ปากมึงนะเดียร์ กูขอให้ชาตินี้มึงไม่มีผัวแต่ขอให้รูมึงตันดันไปมีเมียแทนแล้วกูจะยอมมีผัวโดนแทงจนรูโบ๋เลยเอา! เทพเจ้าตะเกียบจงเป็นสักขีพยานสาธุ" อยู่ดี ๆ ตะเกียบไม้ที่เตี่ยยกให้เป็นสมบัติติดตัวมันก็ค่อย ๆ กลิ้งจากชามก๋วยเตี๋ยวที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้ามาหล่นแปะข้างเท้าของผม ทั้งที่ในห้องตอนนี้เปิดแอร์ยี่สิบองศาในวันสิ้นปีแต่ไม่รู้ว่าเหงื่อจากไหนมันพร้อมใจซึมตามฝ่ามือและหน้าผาก ยิ่งเลื่อนสายตาขึ้นสบกับดวงตาซึ่งเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยถากถางสาปแช่งของสองสาว มันยิ่งทำให้ภาพบางภาพที่ผมพยายามลบเลือนไปกลับเด่นชัดขึ้นมาทุกที

ท่านเทพเจ้าตะเกียบที่เคารพครับเมื่อกี้ผมแค่ทดสอบเฉย ๆ ว่าตอนนี้ท่านประทับอยู่ไหม แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าท่านยังคงอยู่เพื่อคุ้มครองผมตามที่เตี่ยฝากฝังเอาไว้ ฉะนั้นเรื่องเมื่อกี้ผมถือว่าโมฆะนะครับท่าน สัญญาถูกฉีกจบปิ้ง!

แล้วไอ้ห่าตุลย์ก็สร้างปัญหาขึ้นมาจนได้ สุดท้ายไม่พ้นผมนี่แหละที่ต้องเป็นกาวใจเชื่อมความสัมพันธ์ของมันกับน้องมินให้กลับมาครองคู่ชูชื่นกันเหมือนเดิม

แต่ในความชุ่มชื่นนั้นกลับมีความสูญเสียอันใหญ่หลวงเกิดขึ้นกับน้องมิน ครอบครัวเพียงคนเดียวของน้องต้องจากไปอย่างไม่มีวันกลับมา พวกผมทุกคนต่างก็พากันไปช่วยงานศพแม่ของน้องมินทุกคืน และนั่นทำให้บางเรื่องราวที่เลือนรางมันหวนกลับมายิ่งชัดเจนขึ้นกว่าเดิม เรื่องที่นำมาซึ่งความหมั่นไส้และความรู้สึกของผมที่คล้ายคลึงบางอย่าง..กับใครบางคน

"ไอ้น้องดิวว่าไงตกลงคืนนี้น้องจะให้พี่หมอโยคนหล่อจัดให้ปะ แน่ะ ๆ อย่าบอกว่าป๊อดนะเว้ยเมื่อกี้ใครว้าปากดีท้าทายงั้นงี้" ขายาว ๆ ของมันหยุดชะงักลงแล้วหันมาเผชิญหน้ากับผมที่เดินตามหลังเงียบ ๆ หลังจากที่สวดอภิธรรมศพแม่ของมินในคืนที่สองเสร็จเรียบร้อย

"หึหึ ทำไมต้องรนหาที่วะโย"

"อ้าว เฮ้ย ๆ ที่งานเมื่อกี้ยังเรียกกูว่าพี่อยู่เลยมาตอนนี้กลายเป็นโยเฉย ๆ ซะงั้น แหม ๆ น้องดิวนี่เปลี่ยนไว้ไวจนพี่หมอโยตามไม่ทันเลยน้า เอ๊ะ! ที่อารมณ์ไม่เสถียรตอนนี้หรือเพราะว่าน้องดิวกำลังอยู่ในระยะทำใจเพราะไปคิดไม่ซื่อกับเพื่อนสนิท แถมเพื่อนสนิทยังมีเจ้าของครอบครองหัวใจทั้งสี่ห้องแล้วว้า โถถัง..น่าฉงฉานน้องดิว ๆ ของพี่หมอโย ฮ่า ๆ ๆ" สีหน้าไอ้ดิวเรียบนิ่งลงกว่าเดิมเมื่อผมเอ่ยพาดพิงถึงเรื่องรักข้างเดียวของมันที่มีต่อน้องมิน ใช่แล้วครับตลอดเวลาระหว่างที่อยู่ในช่วงความสูญเสียของน้องมิน ไอ้ดิวแสดงออกมาอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้งเหมือนตั้งใจประกาศตัวเป็นคู่แข่งของไอ้ตุลย์อย่างเป็นทางการ ทั้งที่ตัวมันเองก็รู้ว่าไม่มีวันจะยึดพื้นที่ครอบครองหัวใจน้องมินได้ แต่มันก็ยังกล้าจะแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

"คืนนี้เลยปะล่ะถ้าโอเคก็ขึ้นรถถ้าไม่ก็หุบปากเน่า ๆ ของมึงเถอะกูขี้เกียจจะฟัง แต่กูเตือนเอาไว้ก่อนอย่าเห็นความผิดหวังความเสียใจของคนอื่นเป็นเรื่องตลก เพราะบางทีเขาอาจจะเจ็บปวดเกินกว่าที่มึงคาดคิดก็ได้" แววตาหม่นหมองที่เผลอแสดงออกมาให้เห็น ก่อนเจ้าตัวจะกลบเกลื่อนด้วยการหันหลังเดินตรงไปที่ลานจอดรถหลังศาลา นั่นเป็นแรงผลักดันให้ผมตัดสินใจวิ่งตามไอ้ดิวไปอย่างมั่นใจต่อเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ผมคงคิดผิดว่ามันไม่เคยเหน็ดเหนื่อยกับรักข้างเดียว ผมคงคิดน้อยไปว่ามันไม่เคยอ่อนล้ากับความรักของมันทั้งที่จริงแล้วมันอาจจะทั้งเหนื่อยใจและอ่อนแอ เพียงแต่ว่ามันยังยืนยันที่จะสู้เพื่อความรักของตัวเองถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับความรู้สึกนั้นกลับมาก็ตาม และนั่นคือข้อแตกต่างจากผมโดยสิ้นเชิง

"แวะหาอะไรกินก่อนมั้ยน้องดิวเดี๋ยวป๋าเลี้ยงเอง อยากกินอะไรค้าบเบบี๋สเต๊กละกันป๋าอยากกิน" ตั้งแต่ขึ้นรถจนเกือบชั่วโมงไอ้ดิวก็ยังไม่ปริปากพูดสักคำเป็นผมเองนี่แหละที่จ้ออยู่คนเดียวเหมือนคนบ้าคนบอ ไอ้ห่าน้องดิวนี่ปากอมเพชรอมพลอยกลัวพูดแล้วเพชรพลอยจะร่วงหรือไงวะ

"นี่น้องดิวปากเขามีไว้พูดถ้าพูดไม่ได้เขาจะเรียกว่าคนใบ้ ถ้าน้องดิวเป็นใบ้ป๋าคงจ่ายค่าตัวให้น้องดิวเต็มที่ไม่ได้หรอกนะแบบนี้เขาเรียกว่าสินค้ามีตำหนิ น้องดิวควรพรีเซนต์สินค้าหน่อยว่ามันมีอะไรน่าสนใจจนทำให้ป๋าต้องควักกระเป๋าจ่ายเงินล่ะครับ หือ..เบบี๋" ผมพยายามแล้วนะพยายามสะกดเสียงตัวเองให้นุ่มละมุนละไมกว่าทุกครั้งที่เคยใช้ป้อคนอื่นเป็นสิบเท่าเถอะ

หมับ! โดยฉับพลันมือซ้ายของคนขับละออกจากพวงมาลัยรถ มาดึงมือผมวางบนเจี๊ยวกล้วยหอมที่ไอ้ยิ้มให้ฉายาทันที

"ตรวจสอบเองก็แล้วกันส่วนคุณภาพเดี๋ยวจะให้พิสูจน์ อ้อ ค่าตัวยี่สิบของมึงน่ะเก็บไว้จ่ายค่ารถวินมอเตอร์ไซค์ไปเรียนเถอะโยถ้าไม่พอกูจะสมทบทุนให้"

"ชิ รู้สึกว่าพวกมึงจะมีปัญหากับเงินยี่สิบของกูซะจริงเชียว แล้วไอ้กล้วยหอมนี่จะคุณภาพดีเท่าขนาดมั้ยวะแต่ดีไม่ดีก็ไม่จำเป็นเพราะขาวอมชมพูของป๋าต่างหากที่ต้องใช้งานกับรูตูดของน้องดิว ฮ่า ๆ ๆ" ปากน่ะหัวเราะแต่มือนี่ขยำไอ้ที่กำอยู่ซะเพลินใจ ก็น้องมันให้ตรวจสอบสินค้านี่หว่าแถมเจ้าตัวก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรด้วยแต่มันใหญ่ขึ้นกว่า ตอนนั้น ปะวะ? คงจะเติบโตตามวันเวลาละมั้ง

"ตรวจสอบเสร็จก็เอามือออกไปได้แล้วโยกูขับรถอยู่ เสี้ยนมากก็ชักว่าวเล่นรอไปก่อน"

เพียะ! "ไอ้น้องดิว! มากูมึงใส่ป๋ายังไม่เคืองเท่าไล่ให้ป๋ารูดเจี๊ยวตัวเองเล่นเลยนะเว้ย นี่มันเจี๊ยวไข่มุกน้องดิวจะให้ป๋ามารูดเข้ารูดออกบ่อย ๆ ได้ไงเสียของหมด" ไอ้ดิวหันมานิ่วหน้าใส่ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ เมื่อผมตีแขนมันแรงพอควร เห็นสีหน้ามันผ่อนคลายขึ้นแบบนี้เบาใจขึ้นมาหน่อยก็นะตั้งแต่ที่มองมันมาผมยังไม่เคยเห็นมันมีแววตาอ่อนแรงแบบนั้นสักครั้งเลยนี่หว่า ใจหายแวบนึกว่าไอ้น้องดิวมันจะดรามาใส่หมอซะแล้ว

"น้องดิวป๋าอยากกินสเต๊กจริง ๆ แวะหน่อยเถอะเดี๋ยวป๋าไม่มีแรงฟัดเบบี๋จะมาหาว่าป๋าบ่อมีไกด์อีก แล้วเราจะไปเรียนรู้วิชาเพศศึกษากันที่ไหนดีล่ะห้องป๋าหรือห้องน้องดิวดีครับ บอกไว้ก่อนถ้าเป็นโรงแรมน้องดิวต้องจ่ายนะเพราะป๋าเหลือเงินอยู่ไม่ถึงห้าร้อยพอแค่ค่าม่านรูดชั่วคราวอะ แบบนี้คงไม่โอเดี๋ยวการเรียนการสอนสะดุดหมดเนอะ" ผมควักกระเป๋าเงินออกมาเทนับแม้กระทั่งเหรียญในกระเป๋ากางเกงก็ยังควักออกมานับทุกบาททุกสตางค์

เสียดายไม่น่าใจป้ำจ่ายค่าเหล้าที่ร้านไอ้โปรดตั้งพันห้าเลยว่ะนี่ยังค้างอีกสามหมื่นกว่าจนมันบังคับให้ผมเซ็นสัญญาผ่อนจ่ายใช้หนี้มันเดือนละห้าร้อยนะเนี่ย ยืมไอ้ยิมดีไหมวะไหนจะค่าข้าวกับค่าเหล้าอีกขืนให้น้องดิวจ่ายเสียชื่อหมด

"แป๊บนะน้องดิวป๋าขอโทรไปหากองทุนหลักทรัพย์ก่อน ไม่ต้องห่วงยังไงป๋าก็เป็นผู้นำครอบครัวของเราป๋าจะไม่ปล่อยให้น้องดิวว่าที่เมียสุดที่รักต้องลำบากลำบนหรอกน่ะ"

"หา! เฮ้อ เอาที่มึงสบายใจเลยไอ้ป๋า" ไอ้น้องดิวถอนหายใจดัง ๆ ยังไม่พอ ทำไมต้องพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายแบบนี้ด้วยวะพี่หมอใจเสียหมด ไอ้ยิมนี่ก็รับสายช้าจังไม่ใช่ว่าดอดขึ้นคอนโดไปหาเมียอีกล่ะ ไอ้ยิมที่พูดถึงนี่น้องชายแท้ ๆ ของผมเองมันเรียน ม.หก ดันมีเมียตั้งแต่ ม.สี่ แถมสวยกว่าดารานางเอกบางคนซะอีก เมียมันก็เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับผมนี่แหละสรุปคือน้องชายผมมันได้เมียแก่น่ะ

"มีอะไรเฮียโทรมาแบบนี้อย่าบอกนะว่าจะกู้เงินอีก"

"แหม ๆ ไอ้ตี๋มึงก็มาดักซะเฮียเขินเลย ข้อความเหมือนเดิมเพิ่มเติมสองพันสิวะตี๋เดี๋ยวสิ้นเดือนเฮียใช้ให้ น้องดิวครับป๋าให้ค่าตัวห้าร้อยพอมั้ยอีกพันห้าป๋าจะพาไปกินสเต๊กกับซื้อเหล้าค่าโรงแรมไม่ต้องไว้เราไปนอนห้องน้องดิวก็ได้เนอะ"

"เฮียเว้ยตกลงโทรมายืมเงินจริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ยเป็นพี่ประสาอะไรวะไถน้องตลอด ริสาบอกว่าอยู่มหาลัยเฮียก็ให้สาวเลี้ยงตลอดนี่ขนาดเพื่อนของริสาที่เฮียไปจีบเขายังต้องให้เขาเลี้ยงข้าวไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเงินไม่พอใช้วะ" เสียงไอ้ห่าตี๋โวยวายดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ ไอ้นี่แม่งหูเบาเชื่อคำริสาเมียคนสวยของมันที่ใส่ร้ายพี่ผัวอย่างผม วันนั้นผมแค่ลืมเอากระเป๋าตังค์ไปหรอกถึงต้องให้จอยเพื่อนน้องสะใภ้คนสวยจ่ายค่าข้าวน่ะ

"หึหึ นอกจากจะเล็กสั้นแล้วยังเป็นแมงดาอีกนะมึง"

"น้องดิวไม่พูดหยาบสิครับนี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นแล้วน้องดิวทำไมหูดีจังแต่แอบฟังผู้ใหญ่คุยกันไม่ดีเลยน้ารอแป๊บนะป๋าหาเงินก่อน ไอ้ตี๋มึงอย่าพูดมากโอนเงินมาให้เฮียสองพันภายในห้านาทีนี้ ไม่มีก็ไปยืมเมียคนสวยของมึงมาให้เฮียเพราะเฮียต้องพาเมียคนหล่อไปดินเนอร์ตอนนี้เว้ย ให้ว่องปฏิบัติ" ผมรีบตัดสายก่อนที่ไอ้ยิมจะปฏิเสธแล้วหันมาลูบไล้ต้นขาแข็งแรงผ่านกางเกงยีนแบรนด์ดัง

ไอ้น้องดิวครับคืนนี้พี่หมอโยจะลบเลือนบางเรื่องและเพิ่มเติมเรื่องที่ควรจะเป็นให้น้องดิวเอง ไอ้กล้วยขาวอมชมพูเล็กสั้นดุ้นนี้แหละที่พี่หมอจะขยันซอยยันเช้าจนน้องดิวต้องรีบยกธงขาวเลยค้าบ

บอกมาคืนนี้ อยากได้กี่ครั้ง ถ้าฉันบอกรักเธอ อยากฟังกี่ครั้งก่อนหมดคืนนี้ อยากได้กี่ครั้ง ฉันจะบอกรักเธอ ต่อให้เป็นร้อยล้านครั้งก็ยอม

#คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง ชินวุฒ อินทรคูสิน

พอไอ้ยิมโอนเงินมาผมก็รีบสะกิดน้องดิวให้แวะร้านสเต๊กลุงxxเจ้าดังที่มีร่มสีม่วงกางเรียงรายตามข้างฟุตบาทให้เห็นอยู่หลายสาขา กินอิ่มหนำสำราญทั้งคู่แล้วว่าที่เมียก็ขับรถตรงดิ่งกลับคอนโดที่จะเป็นรังรักของเราในคืนนี้

ไอ้ผมรึก็ใจดีอุตส่าห์ร้องเพลงแถมโยกย้ายก้นควงสว่านบานบุรีอย่างพลิ้วไหวเพื่อไม่ให้น้องดิวเกิดอาการเกร็งตูด แต่ดู๊ดูน้องมันเอาแต่ยืนกอดอกทำหน้าตาท่าทางเหมือนแดกยาหม้อขม ๆ ไปหม้อใหญ่ คนอะไรไม่มีอารมณ์สุนทรีย์กับสิ่งรอบตัวเอาซะเลยแบบนี้หมอคงต้องสอนกันอีกยาว

"น้องดิวครับป๋าว่าเราบิ้วกันสักหน่อยดีมั้ยเผื่อน้องดิวจะตื่นเต้นจนเกร็งรูตูด ถ้าเป็นแบบนั้นเจี๊ยวของป๋ามันจะแทงเข้าลำบากแล้วน้องดิวจะเจ็บน่ะสิ เอางี้ขั้นแรกเราไปอาบน้ำพร้อมกันเพื่อทำความคุ้นเคยร่างกายก่อน แล้วค่อยมานั่งจิบเบา ๆ เพื่อสร้างบรรยากาศ แหมะ! เห็นปะล่ะว่าป๋าน่ะใส่ใจน้องดิวมากขนาดไหนถ้าเป็นคนอื่นป๋าจับเสียบตีก้นเพียะ ๆ แล้วโยก ๆ ๆ โยกเข้าไปให้มันหลุดโลกละ"

"ทำไมกูถึงต้องเจ็บรูตูดล่ะโยเอาความมั่นอกมั่นใจมาจากไหนว่าจะได้เสียบกูวะ" ขายาวก้าวเข้าไปในห้องนอน อั้นแน่นี่กะจะอ่อยพี่หมอล่ะสิท่าแล้วดันอ่อยขึ้นซะด้วย

เพียะ! "บ๊ะ ก้นแน่นจริงน้าน้องดิวแบบนี้ป๋ายอมเปย์ยกให้หมดกระเป๋า ถ้าลีลาเด็ดป๋าจะรับเลี้ยงดูปูเสื่อด้วยเลยเอ้า" ผมตีเพียะไปที่ก้นแน่น ๆ ของน้องดิวอย่างมันเขี้ยว พ่อจะเลียให้ล้มเลยว่าที่เมียหมอ

"เฮ้อ กูสงสัยว่ะโยพวกท่านเขาคุยกับมึงรู้เรื่องได้ยังไงไม่ปวดประสาทเหรอวะ นี่กูคุยกับมึงไม่ถึงครึ่งวันเส้นเลือดในสมองกูจะแตกอยู่ทุกนาทีละ ตอนแรกก็นึกว่าเมาแล้วเรื้อนแต่ตกลงไอ้อาการล้น ๆ เกิน ๆ ของมึงนี่มันเป็นสันดานไม่ใช่เพราะแอลกอฮอล์ใช่ปะ คืนนี้อย่าแดกอีกนะกูไม่อยากมีขยะเปียกเป็นภาระต้องลากถูกันไปทั่วห้องอีก ไปอาบน้ำเลยไอ้ขยะเน่า! "

"โห่ น้องดิวไม่เข้าใจป๋า ป๋าแค่อยากทำความสนิทสนมให้เราไม่อายกันก่อนจะถึงเวลาลงสนามจริงเพราะเดี๋ยวเกิดป๋าแทงไอ้อมชมพูเข้าไปได้ครึ่งเดียว แล้วน้องดิวเกร็งตูดรัดของป๋าไว้ให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออกต้องเจ็บตัวกันยาว ๆ นะครับ เผลอ ๆ ถอดไม่ออกต้องเรียกไอ้ตุลย์ ไอ้นัทมาถอดให้แบบนั้นน้องดิวจะอายหนักเข้าไปอีก ป๋าวะ อื้ออ!" ยังอธิบายขยายความไม่จบเลยน้องดิวว่าที่เมียสุดที่รักมันก็เอามือใหญ่เท่าใบลานมาปิดปากผม ก่อนจะถูลู่ถูกังพากันเข้าห้องน้ำทั้งคู่

"อื้ออ อ่อยอ่อน แฮก ๆ ๆ ปิดปากป๋าทำไมวะน้องดิวจะรีบอาบน้ำรีบเสียตัวไปไหน เฮ้อ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ใจร้อนเสียจริงเชียว มามะรีบอาบก็รีบอาบจะได้รีบมาเรียนวิชาเพศศึกษากัน เอ้าแก้ผ้าสิครับน้องรอไรอยู่" ผมหันหลังถอดเสื้อผ้าตัวเองโยนใส่ตะกร้าเสร็จเรียบร้อยจนเหลือแต่ร่างกายสมส่วนรูปร่างยังกับสวรรค์ปั้นแต่ง แล้วหันมาเท้าเอวส่งสายตากดดันว่าที่เมียสุดที่รักให้รีบเปลือยกายสักที แต่พอเห็นน้องดิวแกะกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ดแล้วอดรำคาญไม่ได้ แม่งยืดยาดว่ะคนรึก็อุตส่าห์รอเชยชมกล้วยหอมจอมซนอยู่

"โวะ! ชักช้าลีลาเยอะนะเรา มามะป๋าถอดให้เบบี๋เอง" สองมือผมรีบแกะกระดุมคนที่ทิ้งสะโพกพิงอ่างล้างหน้า แต่สองมือของไอ้ดิวดันเอื้อมมาลูบก้นผมแผ่วเบาจนขนแขนลุกยันขนตูดแล้วน้องดิวสุดที่รัก!

จากที่คิดว่าแค่เสื้อเชิ้ตดำ กางเกงยีน กางเกงชั้นใน คงใช้เวลาไม่ถึงสามนาทีก็สามารถจับน้องดิวปอกเปลือกจนเห็นกล้วยหอม แต่ผมกลับต้องใช้เวลานานกว่าที่คิดไว้เยอะเพราะสัมผัสแผ่วเบาที่ลูบไล้ไปตามเอวจนถึงสะโพกนี่แหละ

"อื้อฮือ พกกล้วยหอมไปไหนมาไหนด้วยแบบนี้หนักปะวะน้องดิว" ขายาวยกพ้นจากชั้นในสีดำที่ผมนั่งยอง ๆ ถอดให้แถมโยนใส่ตะกร้าเสร็จสรรพ พอภารกิจระดับชาติเสร็จสิ้นลง เงยหน้าขึ้นมาก็เจอกล้วยหอมจอมซนแม่งห้อยอยู่ในระดับสายตาผมพอดีอะ โคตรพ่อโคตรแม่ตกใจในบรรดาคนที่ผมเคยเสียบและมีกล้วยติดตัวน้องดิวนี่แม่งบิ๊กไซส์ที่สุด คิดอย่างไม่มีอคติใหญ่กว่าผมเยอะมากว่ะน้อง ๆ พวกไอ้โปรด ไอ้ตุลย์ ไอ้นัทเลยมั้งเนี่ย

"หึหึหึ ฮ่า ๆ ๆ "

"เป็นอะไรของมึงอีกโย นอกจากจะล้นเกินเรื้อนมึงยังจะรั่วอีกเหรอนี่กูกำลังจะได้แดกคนบ้าใช่มั้ย?"

"จุ๊ ๆ น้องดิวสุดที่รักพี่หมอบอกแล้วไงว่าไม่ให้พูดหยาบคาย ดื้อแบบนี้ต้องตีให้เข็ด นี่แน่ะคนดื้อ" แปะๆ!! ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ถึงแม้จะยืดเท่าไหร่ก็สูงเท่าติ่งหูว่าที่เมียหล่อกล้วยหอมเกรดพรีเมียมอยู่ดี ช่างมันนั่นไม่ใช่ประเด็นผมถือคติว่าความสูงต่ำไม่มีผลในแนวราบ แล้วจับกล้วยหวานขาวอมชมพูของตัวเองตีเปาะแปะกับต้นขาน้องดิวเบา ๆ

"ขาวอมชมพูลูกหมอหล่อฮุคซ้ายกล้วยหอมน้องนายช่างโยกหัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด แต่ขาวอมชมพูยังตามติดตอนนี้กล้วยหอมจนมุมเป็นโอกาสทองของขาวอมชมพูที่ปรี่เข้าไปคลุกวงในกล้วยหอมแล้วครับ"

"ไอ้โยไอ้ขยะเปียกมันใช่ของเล่นมั้ยหา! ไอ้นี่ยังไงกันแน่วะมึงเรียนหมอจริงปะเนี่ยหรือเรียนหมอเถื่อน? กูจนปัญญาจะพูดกับมึงละถอยจะอาบน้ำ" น้องดิวแว้ดขึ้นมาก่อนจะผลักตัวผมออกแล้วเดินอาด ๆ ไปยืนใต้ฝักบัวเปิดน้ำราดตัวแถมยังหันหลังเอาตูดมาอ่อยเหยื่อกันอีกต่างหาก

สงสัยน้องดิวจะเขินที่ผมจับของโอทอปของตระกูลตีเปาะแปะ ฟาดฟัน เสียดสี กับกล้วยหอมของน้องไปมามั้ง โวะ! ขัดใจหมอซะจริงคนกำลังเล่นเพลินอยู่อะ ว่าที่เมียหล่อของหมอมันเป็นคนขี้อายครับแบบนี้หมอคงต้องชวนเล่นบ่อย ๆ น้องจะได้ชิน แต่ไหล่กว้างนี่กำลังสั่นอยู่ปะวะ? โดยไม่ต้องฉุกคิดให้เสียเวลาผมรีบสาวเท้าวาดสองแขนของตัวเองโอบกอดเอวหนาของคนที่ยืนหันหลังให้ทันที

"ไม่มีใครบนโลกนี้เลือกที่จะไม่เจอความเศร้าความเสียใจความผิดหวังความเจ็บปวดได้หรอกนะน้องดิว แต่มันอยู่ที่ว่าเมื่อเจอแล้วเราเลือกที่จะอยู่กับความรู้สึกพวกนั้นหรือเดินจากมาแค่นั้นเอง ไม่มีใครตายเพราะความรู้สึกที่เรียกว่ารักหรอกแต่คนที่ตายเพราะความรู้สึกดี ๆ นี้น่ะ นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่รักตัวเองและเลือกที่จะทำร้ายตัวเองต่างหากล่ะ" ท่ามกลางสายน้ำผมว่ามันคงมีน้ำตาของใครบางคนปะปนอยู่

เพียงแต่ในน้ำตานั้นจะมีคนมองเห็นหรือเจ้าของไม่ยอมให้ใครมองเห็นมัน...ต่างหากล่ะ