บทที่ 3 ผิดตัว

ตอนที่ 3. ผิดตัว

ป้านวลลากเข้มมาที่มุมของตัวบ้านก่อนที่จะเอ่ยถามเข้มด้วยท่าทางที่วิตกกังวล

"ถ้าอย่างนั้น..."  ป้านวลพูดแค่นั้นแต่ก็มองหน้าเข้มเพราะรู้ดีว่าคำตอบมันจะเป็นอย่างไร ก่อนจะหันไปมองด้านในห้อง และหันมามองเข้มอีกครั้งหนึ่ง

"ครับป้า...ไม่งั้นเด็กที่ป้าสั่งคงโดนไล่ตะเพิดออกมาแล้วครับ" เข้มบอกกับป้านวลพร้อมทั้งให้เหตุผลที่ป้านวลก็เข้าใจ ว่านายของเขาหากไม่ชอบแล้วล่ะก็คงได้ไล่ออกมาเหมือนที่เข้มบอกแน่นอน แต่นี่กลับอยู่ในห้องนั้นตั้งนานหลายชั่วโมงเลยก็ว่าได้ ทั้งสองมองหน้ากันและถอนหายใจออกมา ก่อนที่ป้านวลจะตัดพ้อออกมา

"เฮ้อ...เวรกรรมอะไรของแกนะนังรุ้ง ถูกขายมาใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แล้วยังต้องมาเป็นแบบนี้อีก"

ป้านวลบ่นพึมพำก่อนที่จะหันมามองหน้าเข้ม อย่างเสียไม่ได้ก่อนที่เข้มจะถามกลับขึ้นมาบ้าง

"นี่ป้าว่านายใหญ่เหรอ นายใหญ่เราไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอป้า มันหมายความว่ายังไงกันแน่เนี่ย"

เข้มหันมาทวงคำตอบกับป้านวล พร้อมกับรอว่าป้านวลจะตอบว่าอะไร แต่ไม่เป็นผล

“เออ..!! ก็คุณใหญ่ของแกไม่รู้จักพอสักที เมื่อไหร่จะมีเมียเป็นตัวเป็นตน ถ้ามีเป็นตัวเป็นตนก็คงจบๆไปไม่ต้องมาเสียเวลาหาเศษหาเลยนอกบ้านแบบนี้หรอก

ฉันล่ะไม่รู้ว่าจะสงสารใครก่อนดี ระหว่างบรรดาสาวๆของนายหรือว่าคุณแป้ง และหากว่าบรรดาสาวๆ นั่นมันเกิดแอบชอบคุณใหญ่ขึ้นมาล่ะ ปัญหาที่จะตามมาทีหลังมีเยอะแน่นอน ถ้าคุณแป้งกลับมาเมื่อไหร่ คอยดูเหอะเป็นเรื่องแน่”

ป้านวลบ่นและถอนหายใจออกมา ก่อนจะเดินไปจากตรงนั้นโดยที่มีเข้มเดินตามไป และยังคงพูดต่อ

“ผมว่าตอนนี้ป้าหาเด็กคนอื่นมาทำงานแทนเด็กที่อยู่ในห้องเถอะ กว่าเด็กคนนั้นจะได้ออกมาคงพรุ่งนี้เช้านู่นแหละ อีกอย่างนายใหญ่สามารถจัดการได้อยู่แล้วกับเรื่องสาวๆพวกนี้ เชื่อผมสิผมอยู่กับนายมานานผมรู้ดีกว่าใคร”

“เออให้มันได้อย่างนี้สิทั้งนายทั้งบ่าว ”

ภายในห้องนอนคุณใหญ่หลังจากฤทธิ์ยาหมดไปหลังจากผ่านการเสพสมไปหลายครั้งหลายคราว สภาพภายในห้องนั้นแทบไม่เหลือชิ้นดี ไม่ว่าจะเป็นคนที่่ถูกกระทำ หรือว่าแม้แต่ ผ้าปูที่นอนที่หลุดลุ่ย  และมีรอยเลือดติดอยู่ที่ผ้าปูที่นอนอยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งหมอน

ทั้งหมอนข้าง ระเกะระกะเต็มไปหมด เปรียบดั่งสนามรบคงผ่านการทำศึกมาอย่างหนักแน่นอน

รุ้งที่นอนหลับคาอ้อมกอดคุณใหญ่นั้นแทบไม่มีแรงที่จะลุก ด้วยที่ว่าตอนนี้ระบมไปหมดทั้งร่างกาย รอยจ้ำรอยดูด แดงไปทั่วทั้งร่างกายของเธอ ยิ่งช่วงล่างนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้แต่จะลุกยังแทบไม่มีแรงขยับได้เลย เพราะเธอถูกคุณใหญ่จัดหนักตั้งแต่เมื่อคืน ยิ่งรู้ว่าเธอเป็นสาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วนั้น ทุกอย่างมันดูมีผลไปเสียหมด

ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอด ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขามีความสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนหรือเป็นเพราะว่าเธอยังซิง ทุกการสัมผัสทำให้เขาตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มมองหน้ารุ้งที่หลับอยู่ พร้อมกับก้มลงไปหอมที่หัวไหล่ตามไปด้วยหอมที่หน้าผากของเธอ ก่อนที่เขาจะเคลื่อนกายลุกออกไปจากที่นอน

ชายหนุ่มลุกขึ้นมา พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันไว้ที่ท่อนล่าง จากนั้นห่มผ้าให้หญิงสาวก่อนที่เขาจะเดินมาที่โต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเขากดโทรศัพท์ไปหาเข้มลูกน้องคนสนิท...

“ครับนาย”  เข้มตอบรับทันทีที่รับโทรศัพท์ของผู้เป็นนาย

“จัดการหาที่อยู่ให้เด็กนี่ดูแลค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เรียบร้อย เอาให้สบายที่สุดอย่าให้ขาดตกบกพร่อง”

ชายหนุ่มสั่งลูกน้อง

"เอ่อ นายครับ มีเรื่องผิดพลาดครับ"

เสียงเข้มสั่นมาตามสายด้วยความกังวลว่านายจะว่าอย่างไรบ้างหากรู้ว่าหญิงที่นายนอนด้วยทั้งคืนเป็นใครกัน

"ว่าไงนะ..?? ผิดพลาด ผิดพลาดอะไร" อนุชิตเอ่ยถามเสียงเรียบแล้วรอฟังคำตอบจากลูกน้อง

" เอ่อ คือว่า คือว่าเด็กคนนั้นคือ เด็กรับใช้ในครัวของป้านวลครับ"

เข้มบอกกับเจ้านายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือผ่านสายโทรศัพท์ ด้วยความตระหนกก่อนที่จะรีบเล่าให้เจ้านายฟังเข้มรีบเล่าให้เจ้านายฟัง อย่างละเอียด เพราะงานนี้มีอยู่สองทางคือ ไม่เป็นก็ตาย

“ที่สำคัญป้านวลรู้แล้วด้วยครับ เพราะว่าเมื่อวานป้าเขาจะมาตามเด็กคนนั้นกลับไปทำงานพอดีว่าเราดันมาเจอกันที่หน้าห้องนายครับ  แต่ว่าป้าเขาก็ไม่ได้บ่นอะไรมากมายครับเรียกได้ว่าป้าคงเข้าใจนายแหละครับ”

เข้มรายงานเป็นเรื่องเป็นราวให้เจ้านายฟัง

" อ่อ งั้นเหรอ งั้นอย่างนี้ยิ่งดี ง่ายดีด้วยไม่ต้องเสียเวลาไปตามหาเมื่อต้องการใช้งานเวลาเรียกหาจะได้ เรียกง่ายๆ บอกป้านวลจัดห้องบนตึกใหญ่ให้เด็กนี่ด้วย เดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย อย่างดีเอาให้ดีด้วยแค่นี้แหละ"

อนุชิตสั่งงานเข้มอย่างรวดเร็วทันใจก่อนที่จะกดวางโทรศัพท์ แล้วหันไปมองหญิงสาวที่หลับเป็นตายบนที่นอนก่อนที่จะไปนอนลงข้างๆเธออีกครั้ง พร้อมกับกอดรุ้งเอาไว้ภายในอ้อมกอด

เข้มที่รับคำสั่งจากเจ้านายรีบวิ่งออกไปหาป้านวลทันทีก่อนที่จะรีบไปจัดการตามที่นายตัวเองสั่ง...เพราะถ้านายสั่งแล้วนั่นหมายความว่าทุกอย่างต้องเรียบร้อย เพราะงั้นก่อนที่รุ้งจะออกมาแสดงว่าทุกอย่างต้องเรียบร้อยแล้วเข้มเข้าไปหาป้านวลพร้อมกับรายงานสิ่งที่เจ้านายสั่งให้ทำ

ป้านวลได้แต่พยักหน้า