บทที่ 10 ปากดี

ฉันต้องตกใจเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงแล้วดึงผ้าห่มมาคุมถึงคอทันที ที่นายเทวินเปิดประตูเข้ามา ระหว่างที่ฉันกำลังนอนคิดหาวิธีหนีออกไปจากที่นี่ สายตาที่เขามองฉันยังเย็นชาเหมือนทุกครั้งที่เขามอง

" ขะ..เข้ามาทำไมคะ ? "

" ห้องฉันจะเข้ามาเมื่อไหร่ก็ได้ " เทวินตอบด้วยน้ำเสียงเรียบก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ