บทที่ 43 ไหนลูก

หนึ่งเดือนต่อมา ---

" พรุ่งนี้พวกเราก็ไม่ได้เจอกันแล้วเศร้าจัง " หวานพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างเศร้าใจ ขณะที่นั่งทานอาหารเที่ยงกันที่โรงอาหาร

" อย่าเว่อร์ ! อีหวานแค่ฝึกงานไม่ได้ตายจากกัน "

" ปากหมาอีแทน ! "

" หึ " แทนส่งเสียงผ่านลำคออย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะตักข้าวเข้าปากไม่สนใจ

" พวกแกนี่ชอบกัดก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ