บทที่ 47 ฟังเสียงน้อง

วันต่อมา---

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสอดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบกับใบหน้าเกลี้ยงเกลาของหญิงสาว เธอค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ขณะที่อยู่ในอ้อมอกแกร่งของชายหนุ่มที่สวมกอดเธอมาทั้งคืน มิลินมองใบหน้าหล่อเหลาของเทวินพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง ๆ อย่างมีความสุข เมื่อตื่นมายามเช้าเจอหน้าคนที่เธอรักเป็นคนแรก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ