บทที่ 50 เป็นห่วง หรือ แค่หน้าที่

แกร๊ก---

เทวินเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนหลังจากเคลียร์งานต่าง ๆเสร็จ เขาเดินตรงเข้ามาหามิลินที่นอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่พร้อมกับลูบผมคนตัวเล็กเบา ๆ อย่างอ่อนโยนด้วยยิ้มบาง ๆให้กับใบหน้าหวานของเธอ

" ขอโทษ " เทวินเอ่ยขอโทษคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเขาจ้องใบหน้าหวานของเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ