บทที่ 107 บทที่ 47

  รอไม่นาน ปลายสายก็กดรับ พร้อมกับนํ้าเสียงทักทายกวนๆ ตามประสาของมัน 

  (มีอะไรครับคุณว่าที่เจ้าบ่าว ได้ข่าวว่าพาว่าที่เมียไปเที่ยว ไม่คิดว่าจะมีเวลาโทรมาหากูด้วยว่ะ ที่นั่นไม่ใช่ว่าเที่ยงคืนแล้วเหรอวะ เวลานี้มึงไม่ต้องสวีทกันกับว่าที่เมียเหรอวะ) 

  ฟ้าครามถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ได้สนใจคำถามกวนๆ ของเพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ