บทที่ 116 บทที่ 56

  “โรมแรมที่มึงไปตามดูน่า…”

  “เอ่อ… ครับนาย”         แม้จะไม่รู้ว่าเจ้านายจะไปทำอะไรที่นั่น แต่เวลานี้ทำได้เพียงรับคำแล้วทำตามเจ้านาย เพราะเขาเองไม่อยากจะพูดหรือทำอะไรที่มันกระทบจิตใจของเจ้านายมากกว่านี้ เพียงมองก็รู้ดีว่าเวลานี้หัวใจที่เคยแข็งแกร่งนั้นกำลังบอบบางมากแค่ไหน  

  แววตาอันหม่นหมองเอาแต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ