บทที่ 137 บทที่ 77

  “คุณ…”        นํ้าเสียงหวานขานเรียกขึ้นแผ่วเบา ทำให้ร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงข้ามเงยหน้ามองคนตัวเล็กที่นั่งกินข้าวอยู่ตรงหน้า ก็เห็นว่าเธอกำลังมองมาที่เขาเหมือนอยากพูดบางอย่างแต่หยุดไป 

  “ครับ? น่ามีอะไรหรือเปล่า หรือว่าข้าวที่พี่ตักให้เยอะไป”

  ร่างสูงวางงานที่ทำอยู่ในมือลงทันที ทำท่าจะลุกออกจากเก้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ