บทที่ 16 บทที่ 16

เขาพูดก็พลันยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียกับแก้มนุ่มนิ่งของเธอโดยไม่สนใจกระบอกปืนที่ชี้อยู่ตรงกลางอกลํ่าๆของตัวเองด้วยซํ้า คงจะคิดว่าเธอแค่ขู่สินะ 

  ใช่.. และเธอก็แค่ขู่จริงๆนั่นแหละ จะฆ่าให้เขาตายมันก็ง่ายเกินไปสิว่ามั้ย ตายๆไปมันจะรู้สึกรู้สาอะไรถึงความเจ็บปวดกันล่ะ 

  “คุณติดใจ แต่ฉันรังเกียจ…”

  เธอพู...