บทที่ 22 บทที่ 22

เธอตั้งท่าจะเดินออกไป ทว่าพอจะเดินผ่านร่างสูงเท่านั้น เรียวแขนเล็กก็ถูกเขาจับหมับเข้าก่อนแผ่นหลังเล็กจะถูกดันเข้าไปติดกับกำแพงเย็นเฉียบ พร้อมทั้งลำแขนหนาสองข้างล็อคตัวเธอไว้ด้านใน 

 แววตาคมดำขลับสบมองเธออย่างยากจะคาดเดา 

 “นี่คุณ—”

 “ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอ?”

 “หึ เรารู้จักกันด้วยเหรอคะ”

 เธอถามก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ