บทที่ 35 บทที่ 35

  “เป็นอะไร”

  เสียงทุ้มดังอยู่ข้างหูทำเอาเธอสดุ้ง ไม่รู้เป็นอะไร ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้ขึ้นมานอนบนเตียง เธอก็ยังสติสตังไม่อยู่กับตัวเองเลยสักนิด 

  “ย..ยังไม่นอนเหรอคะ”

  เธอหันหน้าไปมองเขาก็เห็นว่าฟรานเชสโก้ตอนนี้อยู่ในท่านอนตะแคง มือเท้าคางมองเธออยู่ ไม่รู้ว่าเขามองเธอนานเท่าไหร่แล้ว พอดีมองห...