บทที่ 89 บทที่ 29

  @สามวันต่อมา 

  @โรงพยาบาล 

  “น้องกูก็พ้นขีดอันตรายแล้ว มึงไม่จำเป็นต้องมานั่งเฝ้านอนเฝ้า เหมือนคนไม่มีการมีงานขนาดนี้ก็ได้แล้วป่ะ” 

  นํ้าเสียงกึ่งประชดประชันจากฟาบิโอ ดังแว่วเข้ามาในหูของคนที่กำลังนั่งเฝ้าร่างเล็กบนเตียงอยู่ไม่ห่าง หลังจากที่คุณหมอบอกว่าสามารถเคลื่อนย้ายร่างเล็กมาในห้องพักฟื้นไ...