บทที่ 92 บทที่ 32

    “คุณ… เป็นใครเหรอคะ?”

    คำถามสั้นๆ คำเดียวทำให้ทั้งห้องถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน โดยเฉพาะร่างสูงที่ชะงักนิ่งราวถูกสาป นี่เธอไม่เจอเขาแค่เดือนกว่า ถึงกับจำเขาไม่ได้แล้วอย่างนั้นเหรอ หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอกัน หรือว่าเธอจะความจำเสื่อม…อย่างนั้นเหรอ 

    ยิ่งมองลึกเข้าไปในแววตาที่ดูไร้เดียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ