บทที่ 11 ป่าอาถรรพ์ NC

เธอค่อยๆย่องเข้าไปใกล้โซฟาตัวเล็กแล้วบรรจงห่มผ้าให้เขาอย่างเบามือ ตอนหลับดูดีกว่าตอนตื่นตั้งเยอะเธอจ้องใบหน้าคมคายในความมืดนานเท่าไหร่ไม่รู้

หมับ! 

เขาโอบเอวเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังแนบชิดกับกายกำยำ มือทั้งสองข้างของเธอดันแผงอกกว้างอย่างตกใจ

"ลักหลับพี่หรอ" เขายิ้มเจ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ