บทที่ 21 ทะลุมิติ

มันเป็นกิ๊ฟติดผมอันเล็กๆที่พ่อของเธอให้ในวันเกิดตอนเธออายุได้12ขวบ เธอเผลอไปทำหล่นไว้ในรถของเขา

"ขอบคุณนะคะพี่คีตา อุส่าห์ขับรถเอามาให้"

"ไม่เป็นไรครับ งั้นพี่กลับก่อนนะ" 

"เอ่อ...พี่คีตากินข้าวมาหรือยังคะ พอดีฮาน่าทำกับข้าวพี่คีตาไปกินด้วยกันไหมคะ"

"นึกยังไงชวนพี่กินข้าว" เขาลูบหัวเธอเบาๆ

"ก็...พี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ