บทที่ 11 เธอคิดว่าเธอเป็นใคร มินทนา
อรรถพก้าวถอยหลังออกไปอย่างเงียบเชียบ ปิดประตูห้องลง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความสั้นๆ หาเอกวิทย์
[เก็บหลักฐานทั้งหมดไว้ คุมตัวมินทนาและไอ้คฑาไว้ อย่าเพิ่งให้พวกมันรู้ตัว... ฉันจะลงไปคิดบัญชีกับพวกมันด้วยตัวเอง]
เขากระดกวิสกี้เพียวๆ เข้าคอ รสชาติขมขื่นของมันยังเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดที...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ความทรงจำที่สูญหาย
2. บทที่ 2 การทรยศ
3. บทที่ 3 ตราบาปที่ยัดเยียด
4. บทที่ 4 เห็นแก่ตัว
5. บทที่ 5 หวั่นไหว
6. บทที่ 6 เธอต้องยินยอมแน่นอน
7. บทที่ 7 เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว
8. บทที่ 8 ร้อนแรงเหลือเกิน
9. บทที่ 9 หาคนร้าย
10. บทที่ 10 ผมขอโทษที่รักคุณ
11. บทที่ 11 เธอคิดว่าเธอเป็นใคร มินทนา
12. บทที่ 12 เขาไม่ได้ตั้งใจ
13. บทที่ 13 โมโหสิ
14. บทที่ 14 ตกหลุมรักเธอจริงๆ
15. บทที่ 15 อยู่ใกล้ไม่ได้
16. บทที่ 16 ซุกซน
17. บทที่ 17 บทพิสูจน์
18. บทที่ 18 มีสั่นคลอน
19. บทที่ 19 เชียร์สุดใจคุณแม่ผัว
20. บทที่ 20 คนคลั่งรัก
21. บทที่ 21 จูบที่จริงใจ
22. บทที่ 22 ข้อแลกเปลี่ยน
23. บทที่ 23 สัมผัสหวาม
24. บทที่ 24 เริ่มบทบาทใหม่
25. บทที่ 25 โดนกลั่นแกล้ง
26. บทที่ 26 วันแรกทำงานก็โดนเสียแล้ว
27. บทที่ 27 เขาช่างเอาอกเอาใจ
28. บทที่ 28 ก็อยากซัพพอร์ตน่ะ
29. บทที่ 29 หวานไปนะคุณณพ
30. บทที่ 30 กลัวดีแตก
31. บทที่ 31 ข่าวดี
32. บทที่ 32 ยายปากปลาร้า
33. บทที่ 33 เด็กเส้นใหญ่
34. บทที่ 34 ขอรางวัล
35. บทที่ 35 จะตั้งใจทำงาน
36. บทที่ 36 กำลังสดใสอยู่ดีๆ
37. บทที่ 37 ศัตรูหัวใจ
38. บทที่ 38 ชอกช้ำอีกแล้วหรือ?
ย่อ
ขยาย
