บทที่ 14 ตกหลุมรักเธอจริงๆ

อรรณพก้มมองตามสายตา ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธหน้าตาเฉย

“ไม่มีอะไร”

“โกหก” โยเดียวสวนกลับทันควัน น้ำเสียงจริงจังขึ้น

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วจะพันแผลไว้ทำไม”

อรรณพเงยหน้าขึ้นสบตา ประกายตาวาวโรจน์ขึ้นวับหนึ่ง

“เป็นห่วงผมจริงดิ”

“ฉันถามในฐานะคนปกติที่เห็นคนเจ็บต่างหากเล่า” โยเดียวรีบเบือนหน้าหนีซ่อนรอยแดงบนแ...