บทที่ 2 การทรยศ
ตลอดระยะเวลาบนรถ หัวใจของเธอกระหน่ำเต้นด้วยความพรั่นพรึง และคาดหวังว่ามันเป็นเพียงแค่ฝันไป เธอกำลังฝันร้าย สักพักเธอก็ต้องตื่นขึ้นมา
หญิงสาวพยายามปลอบใจตัวเองว่า เรื่องทั้งหมดอาจเป็นเพียงความเข้าใจผิด หรืออาจเป็นการโกหกร้าย ที่เกิดจากการกลั่นแกล้ง ในเวลานี้เธอหลับตา พอได้ลืมตาขึ้นมาอีกสักครั้ง ทุกอย่างจะหายไป และมีใครบางคนบอกกับโยเดียวว่า เขาล้อเล่น
....
เมื่อมาถึงหน้าห้องพักของคฑา โยเดียวใช้มือที่ยังสั่นไขกุญแจ และผลักประตูเข้าไป ร่างของชายหนุ่มร่างสูง ยอดรักของเธอกำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขก ใบหน้าของคฑาหมองมัวและเต็มไปด้วยความเครียด
แต่เมื่อเขาหันมาเห็นโยเดียว แววตาของเขากลับเปลี่ยนเป็นความเย็นชา และโกรธเกรี้ยว อย่างที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน
“คฑา! คฑาช่วยโยด้วย” โยเดียวโผเข้าหาแฟนหนุ่ม น้ำตาทะลักไหลรินดั่งสายน้ำ
“โยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนโย... โยตื่นขึ้นมาที่ไหนก็ไม่รู้ มีผู้ชายแปลกหน้า โยกลัวไปหมดแล้วคฑา”
ทว่าแทนที่จะได้รับอ้อมกอดอันอบอุ่นและคำปลอบประโลม คฑากลับยื่นมือออกไปแล้วผลักร่างบางของโยเดียวอย่างแรง จนเธอล้มลงไปกองกับพื้นกระเบื้องเย็นเชียบ
ร่างเล็กยังเซไปปะทะกับโต๊ะข้างๆ จนสะเทือน แล้วแก้วน้ำบนโต๊ะก็ล่วงลงมาแตกดังเพล้ง! เศษแก้วกระจัดกระจายจนบาดที่แขนกับหลังมือของเธอ
โยเดียวเงยหน้าขึ้นมองคนรักด้วยความตื่นตะลึง และไม่เชื่อสายตา
“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน” คฑาตวาดเสียงดังลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเกลียดชัง
“ผู้หญิงร่านๆ อย่างเธอ ไปนอนกับชายอื่นมาทั้งคืน แล้วยังกล้ากลับมาหาฉันอีกเหรอ”
“คฑา...พูดอะไรออกมารู้ตัวไหม” โยเดียวสะอื้นฮักๆ พยายามยันกายลุกขึ้น
“โยถูกวางยา โยจำอะไรไม่ได้เลยเมื่อคืนนี้ โยดื่มน้ำที่คุณส่งให้ แล้วโยก็หมดสติไป”
“หยุดโยนความผิดให้คนอื่นได้แล้ว” คฑาตบโต๊ะดังปัง เขาเดินเข้ามาหาเธอแล้วยกมือขึ้นชี้หน้าอย่างคลุ้มคลั่ง
“น้ำผลไม้บ้าบออะไร เธอต่างหากที่อยากสบาย อยากหาทางรัดขั้นตอนในการใช้หนี้ จนยอมสลัดเสื้อผ้าขึ้นเตียงกับมหาเศรษฐีคนนั้น อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ ฉันเสียใจ ที่เธอเป็นแบบนี้ ทั้งที่ฉันถนอมเธอ เรายังไม่เคยนอนด้วยกัน แต่เธอกลับมอบคืนแรกให้กับไอ้นั่น” คำร้ายๆ ที่ทำลายจิตใจของโยเดียว ลั่นออกมาจากปากของคนที่เธอคิดว่ารัก
“ไม่จริง! โยไม่เคยทำเรื่องต่ำช้าแบบนั้น” โยเดียวสั่นหัวจนเส้นผมกระจาย น้ำตาไหลเปรอะเปื้อนแก้ม
“โยรักคฑา โยยอมช่วยคฑาเรื่องค้ำประกันหนี้ แล้วคฑาพูดกับโยแบบนี้ได้ยังไง”
“รักงั้นเหรอ? รัก... แต่ไปนอนระเริงอยู่บนเพนต์เฮาส์หรูเนี่ยนะ” คฑาหัวเราะเยาะหยัน ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วตวาดคำพูดที่ทิ่มแทงหัวใจของโยเดียวจนหลุดลุ่ย
“ฉันไม่เอาผู้หญิงไร้ราคา ที่ผ่านมือคนอื่นมาทำเมียหรอก เราเลิกกันเถอะ แล้วออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้”
คำว่า ‘เลิกกัน’ และ ‘ผู้หญิงไร้ราคา’ แผดเผาหัวใจดวงน้อยของโยเดียวจนกลายเป็นเถ้าถ่าน โลกทั้งใบที่เธอเคยสร้างร่วมกับชายคนนี้พังทลายลงมาทับร่างของเธอ จนดิ้นไม่หลุด
โยเดียวนิ่งค้าง หยาดน้ำตาไหลอย่างเงียบเชียบ ความเจ็บปวดที่อกซ้ายมันรุนแรงเสียจนเธอแทบหายใจไม่ออก
เธอถูกคนที่รักที่สุด ตราหน้า ทอดทิ้ง และผลักไสลงสู่ก้นเหวอย่างเลือดเย็น โดยที่เธอไม่มีโอกาสได้แก้ตัวหรือพิสูจน์ความจริงใดๆ แม้แต่น้อย
โยเดียวค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น สายตาที่เคยชื่นชม มอบทั้งความรักและซื่อสัตย์ ทุกอย่างในการใช้ชีวิตเพื่อเดินไปข้างหน้าคู่กับเขาเต็มไปด้วยความหวัง
ณ เวลานี้ช่างว่างเปล่าและมืดมน เธอจ้องมองคฑาเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจนิยามได้ ก่อนจะเดินหันหลังออกจากห้องพักนั้นมาอย่างช้าๆ
โดยที่ไม่รู้เลยว่า... ลับหลังประตูที่ปิดลง คฑาได้ถอนหายใจยาวๆ พลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาสแกนดูยอดเงินในบัญชี
บัญชีธนาคารของเขา มียอดเงินโอนเข้าจำนวน 300,000 บาทเรียบร้อยแล้ว
เงินจำนวนนี้...แลกกับการที่เขานำตัวแฟนสาวผู้แสนซื่อไปส่งให้แก่นายหน้า และปล่อยให้เธอตกเป็นเหยื่อในเกมของมหาเศรษฐี
โดยมีมินทนาเลขานุการสาวของมหาเศรษฐีคนนั้น ซึ่งเป็นสาวผู้เป็นชู้รักของคฑา คอยบงการและวางแผนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด เพื่อหวังเงินส่วนแบ่ง และทำลายโยเดียวให้พ้นทาง
.
.
โยเดียวเดินไปตามท้องถนนอย่างคนไร้จุดหมาย เสียงลมหายใจ และเสียงร้องไห้สะอื้น ถูกกลบด้วยเสียงจราจรที่คึกคัก
ศักดิ์ศรีของเธอถูกเหยียบย้ำ และความบริสุทธิ์ที่เธอรักษามาตลอดชีวิต ถูกทำลายลงในเวลาเพียงข้ามคืน...
เธอไม่เคยรู้เลยว่า ทั้งหมดนี้คือจุดเริ่มต้นของเดิมพันรักและแค้น ที่จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล...
..
ภายในห้องทำงานชั้นสูงสุดของตึก KPT Group บรรยากาศเงียบจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน
ร่างสูงใหญ่ของ ‘อรรณพ กันต์พิธาน’ ยืนกอดอกมองออกไปนอกกระจกบานโต ทัศนียภาพกรุงเทพมหานครเบื้องล่างไม่ได้อยู่ในสายตาของประธานหนุ่มวัยสามสิบสี่เลยแม้แต่น้อย
ในหัวของเขามีเพียงภาพของ ‘โยเดียว’ หญิงสาวที่เป็นรักแรกฝังใจ ภาพของเธอในชุดเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เตียงนอนเมื่อเช้า ดวงตาคู่สวยที่เคยสุกใส ในเวลาต่อมาเมื่อเธอตื่น แววตานั่นกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เจ็บปวด และสับสน มันวนเวียนตอกย้ำความรู้สึกเอาแต่ใจในอกของเขาอย่างรุนแรง
เขาเคยเชื่อว่าทุกอย่างในโลกใบนี้จัดการได้ด้วยเงินและอำนาจ เมื่อมีคนเสนอตัวส่งโยเดียวมาให้เขาด้วยแลกกับเงินก้อนโต เขาก็คิดว่า เธอยินยอมพร้อมใจเพื่อแลกกับความสุขสบายและช่วยเหลือครอบครัว
แต่กิริยาที่เธอวิ่งหนีออกไป ราวกับชีวิตกำลังพังทลายนั้น กลับสร้างรอยแตกร้าวในหัวใจอันเย็นชาของเขาอย่างประหลาด ทว่าความรักที่บิดเบี้ยว และความปรารถนาจะครอบครอง ที่สั่งสมมาหลายปี กลับมีอำนาจเหนือความถูกต้อง
ในเมื่อเธอตกมาอยู่ในมือของเขาแล้ว ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอหลุดมือไปเด็ดขาด
