บทที่ 22 ข้อแลกเปลี่ยน

เสียงฝนโปรยปรายกระทบกระจกหน้าต่างห้องส่วนตัวของอรรณพ โยเดียวทำอย่างไรก็ไม่ชินหรอก ที่จะต้องการมาเป็นอีหนูของเขา

เธอนั่งตัวเกร็งอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท มือเรียวทั้งสองข้างประสานเข้าหากันแน่นบนตัก เธอหลับตาแน่น ยังครุ่นคิดว่า ทำไมเรื่องมันถึงลงเอยแบบนี้ แม้ว่าเขาจะทำให้เธอได้แก้แค้น คนสองคน

คนหนึ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ