บทที่ 39 ตัวช่วยของเกตุแก้ว

อรรณพไม่ได้สนใจเสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวข้างกายเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าที่เคร่งเครียดจับจ้องอยู่บนท้องถนนเบื้องหน้า

ภายในหัวใจของเขากลับร้อนรุ่มดั่งไฟสุม เขานึกถึงภาพตอนที่โยเดียวเดินคอตกไปเรียกแท็กซี่ด้วยความโดดเดี่ยว

ภาพแววตาร้าวรานนั้นมันตามหลอกหลอน และกรีดแทงหัวใจเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

‘ฉันกำลังทำบ้าอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ