บทที่ 41 ช่างต้อยต่ำนัก
วาจาเชือดเฉือนที่พ่นออกมาจากปากของเกตุแก้ว เปรียบเสมือนเข็มเล่มเล็กๆ ที่คอยทิ่มแทงความรู้สึกนึกคิดของคุณหญิงวราภรณ์ให้ไขว่เขวลงไปทุกที
จากเดิมที่ท่านเคยคิดว่า คนสมัยใหม่อาจจะมีวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไป การอยู่ก่อนแต่งอาจจะไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรนักหนา หากทั้งคู่รักใคร่กันดี
แต่ในยามนี้ เมื่อถูกครอ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ความทรงจำที่สูญหาย
2. บทที่ 2 การทรยศ
3. บทที่ 3 ตราบาปที่ยัดเยียด
4. บทที่ 4 เห็นแก่ตัว
5. บทที่ 5 หวั่นไหว
6. บทที่ 6 เธอต้องยินยอมแน่นอน
7. บทที่ 7 เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว
8. บทที่ 8 ร้อนแรงเหลือเกิน
9. บทที่ 9 หาคนร้าย
10. บทที่ 10 ผมขอโทษที่รักคุณ
11. บทที่ 11 เธอคิดว่าเธอเป็นใคร มินทนา
12. บทที่ 12 เขาไม่ได้ตั้งใจ
13. บทที่ 13 โมโหสิ
14. บทที่ 14 ตกหลุมรักเธอจริงๆ
15. บทที่ 15 อยู่ใกล้ไม่ได้
16. บทที่ 16 ซุกซน
17. บทที่ 17 บทพิสูจน์
18. บทที่ 18 มีสั่นคลอน
19. บทที่ 19 เชียร์สุดใจคุณแม่ผัว
20. บทที่ 20 คนคลั่งรัก
21. บทที่ 21 จูบที่จริงใจ
22. บทที่ 22 ข้อแลกเปลี่ยน
23. บทที่ 23 สัมผัสหวาม
24. บทที่ 24 เริ่มบทบาทใหม่
25. บทที่ 25 โดนกลั่นแกล้ง
26. บทที่ 26 วันแรกทำงานก็โดนเสียแล้ว
27. บทที่ 27 เขาช่างเอาอกเอาใจ
28. บทที่ 28 ก็อยากซัพพอร์ตน่ะ
29. บทที่ 29 หวานไปนะคุณณพ
30. บทที่ 30 กลัวดีแตก
31. บทที่ 31 ข่าวดี
32. บทที่ 32 ยายปากปลาร้า
33. บทที่ 33 เด็กเส้นใหญ่
34. บทที่ 34 ขอรางวัล
35. บทที่ 35 จะตั้งใจทำงาน
36. บทที่ 36 กำลังสดใสอยู่ดีๆ
37. บทที่ 37 ศัตรูหัวใจ
38. บทที่ 38 ชอกช้ำอีกแล้วหรือ?
39. บทที่ 39 ตัวช่วยของเกตุแก้ว
40. บทที่ 40 ใส่ไฟ
41. บทที่ 41 ช่างต้อยต่ำนัก
42. บทที่ 42 ฉันรู้แล้ว ว่าฉันรักเขา
43. บทที่ 43 ตามจนเจอ แม่คนพยศ
44. บทที่ 44 การง้อของคนเถื่อน
45. บทที่ 45 บทลงโทษของคนดื้อ
ย่อ
ขยาย
