บทที่ 43 ตามจนเจอ แม่คนพยศ

‘นี่สินะ... ความแตกต่างของการรักใครสักคนอย่างหมดหัวใจ กับการคบหากันแบบที่มีกับคฑา ทำไมแตกต่างกันนัก’

โยเดียวพึมพำกับตัวเองในความมืด น้ำตาหยดใสไหลรินผ่านหางตาลงสู่หมอนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความเจ็บปวดนี้มันช่างทรมานเสีย จนเธอไม่อยากจะตื่นขึ้นมาพบเจอความจริงในวันรุ่งขึ้นเลย

.

.

ในขณะเดียวกัน ทางด้านของอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ