บทที่ 6 เธอต้องยินยอมแน่นอน
เมื่อได้ยินชื่อของ ‘คฑา’ หลุดออกมาจากปากของเธอ อรรณพก็เหมือนถูกน้ำมันร้อนๆ ราดลงบนกองไฟ
ความไม่พอใจที่เธอเอ่ยถึงคนรักที่หักหลังเธอแบบนั้น ทั้งยังหึงเธอแบบแล่นจุกอก
ชายหนุ่มรวบข้อมือเธอแล้วแน่น อรรณพดึงร่างบางเข้ามาปะทะอกแกร่ง จนแทบไร้ช่องว่าง
ใบหน้าแดงเถือกยื่นเข้าไปใกล้ จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดแก้มเนียน
ตอนนี้เธอรู้แล้ว อรรณพดื่มมา เขาเมา.. กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งออกมาจากปากจนเธอต้องหันหน้าหนี
“หยุดพูดถึงมันต่อหน้าฉัน ไอ้ผู้ชายเลวๆ ที่มันขายเธอให้คนอื่น ด้วยเงินแค่สามแสนบาท ผู้ชายที่ส่งเธอขึ้นเตียงคนอื่น แล้วกลับมาทำว่าตนเองเป็นผู้สะอาดบริสุทธิ์... เธอยังจะอาลัยอาวรณ์มันอยู่อีกงั้นหรือไง อย่าโง่น่า...โย”
อรรณพโมโห ดวงตาเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ
“อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยบังคับฉัน อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยทำร้ายฉัน เหมือนที่คุณทำ” โยเดียวแผดเสียงตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งที่หัวใจแหลกละเอียดจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
“งั้นเธอก็จำใส่หัวไว้เลยว่า ตั้งแต่นี้ไป คนที่จะบังคับเธอ คนที่จะมีสิทธิ์ในตัวเธอ... มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น” เขาบอกเธออีกครั้ง เพราะต้องย้ำให้โยเดียวลืมไอ้คฑาให้ได้
สิ้นเสียงคำราม อรรณพก็ก้มลงประทับริมฝีปากลงมาอย่างรุนแรงแบบเอาแต่ใจ มันไม่ใช่สัมผัสที่อ่อนโยน
ทว่าเต็มไปด้วยความบีบคั้น ความปรารถนาจะครอบครอง และความแค้นแน่นอก
โยเดียวพยายามเบือนหน้าหนี และเม้มริมฝีปากแน่น แต่ชายหนุ่มกลับใช้มืออีกข้างเช็ดบีบสันคางของเธอไว้ บังคับให้เธอรับสัมผัสอันจาบจ้วงจากปลายลิ้นเรียวที่เร่าร้อนอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
รสชาติของหยาดน้ำตาเค็มปร่าไหลซึมแทรกผ่านสัมผัส อรรณพรับรู้ได้ถึงความสั่นสะท้าน และความสิ้นหวังของหญิงสาวในอ้อมกอด
หัวใจของเขาเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด รสสัมผัสที่ควรจะหวานหวามกลับกลายเป็นความขมขื่นลึกล้ำ
เขากลับไม่อาจหยุดยั้งตัวเองได้ สัมผัสที่เคยเร่งร้อนค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความหนักแน่นในสิ่งที่เขาปรารถนา
ร่างอรชรที่อ่อนล้าระทวยอยู่ในอ้อมกอด เขาอยากผูกมัดเธอไว้ให้แน่นหนา ไม่อยากปล่อยให้เธอไปเป็นของใครอีก ไม่ว่าจะเป็นร่างกาย หรือว่าหัวใจ
ในสักวัน...อรรณพต้องได้ครอบครองหัวใจของเธอ
ทอดตัวนำพาเธอไปที่เตียงกว้าง ต้องล่อหลอกให้โยเดียวจมลงสู่ห้วงแห่งสิเน่หา และความสัมพันธ์ที่เธอจะต้องยอมรับ
แล้วจะต้องเต็มใจโอนอ่อนไปกับเขาในที่สุด มันจะไม่ลงเอยด้วยการบังคับขืนใจ
สัมผัสที่เคยกระชากดึงอย่างดุดันเริ่มผ่อนแรงลงชั่วครู่ เมื่อร่างบางลอยหวิวขึ้นเหนือพื้น
อรรณพตระกองอุ้มโยเดียวไว้ในอ้อมแขนแน่นหนา ราวกับเกรงว่าหากปล่อยมือเพียงเสี้ยววินาที เธอจะเลือนหายไปจากสายตา
เขาพาเธอตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้อง แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงทอดเงาร่างของคนทั้งสองลงบนฟูกหนาที่อ่อนนุ่ม
เมื่อแผ่นหลังบางสัมผัสกับผืนผ้าปูเตียง โยเดียวผวาเฮือกเบือนหน้าหนีด้วยความหวาดหวั่น
อรรณพกลับทาบทับเรือนกายหนาใหญ่ลงมาปิดทางหนี มือหนาประสานเข้ากับนิ้วเรียวเล็กของเธอแล้วตรึงไว้เหนือศีรษะ
นัยน์ตาคู่คมที่เคยฉานฉายไปด้วยความเกรี้ยวกราดเริ่มทอประกายล้ำลึก สับสนระหว่างความต้องการเอาชนะ และความปรารถนาอันท่วมท้น
"ปล่อย..." เสียงหวานพร่าแผ่วสั่นสะท้าน หยาดน้ำตายังคงรื้นคลอตรงหางตา
"คุณบอกเองว่าจะไม่บังคับฉัน..."
คำพูดนั้นคล้ายเป็นเบรกฉุดดั้งอารมณ์คลั่งไคล้ของชายหนุ่ม
อรรณพหยุดชะงัก ลมหายใจอุ่นร้อนกระแทกกระทั้นอยู่เหนือบ่อแก้มเนียน เขามองจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความบอบช้ำ
หัวใจหนุ่มเจ็บแปลบๆ แต่ความหึงหวง และกลัวการสูญเสียกลับทรงพลังยิ่งกว่า
เขาค่อยๆ คลายพันธนาการที่ข้อมือบาง เปลี่ยนเป็นลูบไล้กลุ่มผมนุ่มสลวยอย่างเบามือ
"ฉันจะไม่บังคับ..." เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าเอ่ยชิดริมฝีปากบาง
"แต่ฉันจะทำให้เธอต้องการฉัน... แค่ฉันคนเดียว"
กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่น ก่อนที่อรรณพจะก้มลงประทับจูบลงบนกลีบปากนุ่มอีกครั้ง
หนนี้มันไม่ได้รุนแรงเหมือนในตอนแรก เขาใช้ความนุ่มนวลที่แฝงไปด้วยความเอาแต่ใจ ค่อยๆ เล้าโลม ดึงดึงริมฝีปากบนและล่างของเธออย่างใจเย็น
สัมผัสอุ่นร้อนไล่ต้อน จนเรียวปากที่เคยเม้มแน่นค่อยๆ คลายออก ปลายลิ้นชื้นแฉะแทรกซึมผ่านร่องฟัน เข้าไปตักตักความหวานภายในอย่างล้ำลึก
โยเดียวหลับตาลงแน่น พยายามต่อต้านความรู้สึกเคลิบเคลิ้มที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายใน
จูบของอรรณพละมุนละไมทว่าทรงอานุภาพ มันกลืนกินลมหายใจและสติสัมปชัญญะของเธอไปทีละน้อย
ลิ้นเรียวเกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นเล็กของเธอ รสสัมผัสรสเหล้าบางเบาผสมผสานกับความหวานละมุน กลายเป็นรสชาติหวานขมที่น่าลุ่มหลง
ฝ่ามือใหญ่ละออกจากกลุ่มผม ไหลเรื่อยลงมาตามลำคอระหง ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของหญิงสาวออกทีละเม็ดอย่างรีบร้อนทว่าประณีต
ผ้าเนื้อบางเบาถูกแยกออกจากกัน เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดสีผึ้งที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราเซียร์สีหวาน ไม่ได้ช่วยปกปิดความงดงามของทรวงอกคู่สวย ที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่กระชั้นชิด
อรรณพผละจูบออกเพียงเล็กน้อย สายตาคมกวาดมองเรือนกายอรชรเบื้องล่างด้วยความปรารถนาที่ปิดไม่มิดเขากดจูบลงบนสันคาง
เขาไล่ต่ำลงมายังซอกคอหอมกรุ่น ปลายลิ้นร้อนสาดเซ็นไปตามผิวเนื้อนุ่ม สร้างความสยิวเกร็ง จนโยเดียวต้องสะดุดเกร็งแผ่นหลังขึ้นจากฟูก
"อย่า..." เธอพยายามส่งเสียงห้าม แต่สิ่งที่หลุดออกมากลับเป็นเพียงเสียงครางผ่าวในลำคอ
