บทที่ 39 ผู้หญิงปากกล้า

พริ้มพราวกินข้าวต้มหมดชามภายในเวลาอันรวดเร็ว อารัณย์มองคนหิวโซแล้วอดนึกเอ็นดูไม่ได้ เธอมองเขาตาแป๋วแล้วยื่นชามข้าวต้มให้ อารัณย์เห็นเม็ดข้าวติดริมฝีปาก เขาหยิบออกให้ วูบหนึ่งเธอเห็นความอ่อนโยนจากดวงตาคู่นั้น

“กินยังไงให้ข้าวติดปาก มูมมามชะมัด เอาอีกไหมล่ะ เดี๋ยวฉันลงไปตักให้ใหม่” เขาถาม พริ้มพราวพย...