บทที่ 2 CHAPTER 1 จุดเริ่มต้น Mini Nc
CHAPTER 1 จุดเริ่มต้น Mini Nc
ชาแฟง ทรัพโยดม
สาวสวยแม่หม้ายลูกติดวัย 28 ปี ที่ชีวิตค่อนข้างหนักหนาสาหัสแบกรับภาระทุกอย่างจนกระทั่งได้รับข้อความตอบกลับจากบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งให้ผลตอบรับดีพอสมควร สามารถเลี้ยงเธอและครอบครัวได้ไม่ลำบาก
เป็นเหตุให้เธอต้องไปเที่ยวกับรุ่นพี่ที่แนะนำงานให้เพื่อตอบแทนที่คอยช่วยประสานงานกับทางบริษัท แต่หารู้ไม่ว่านั่นจะกลายเป็นฝันร้ายและจุดเริ่มต้นที่เธอไม่อาจลืมเลือน..
กู๊ดแคมป์
"ถือว่าพี่ชวนเธอมาเลี้ยงส่งก่อนเริ่มงานใหม่ ดีไหม"
"แต่คงจะดีกว่านี้นะคะถ้าพี่แพมไปกับแฟงด้วย ส่งแฟงไปลองงานใหม่คนเดียวแบบนี้แอบกลัวเจ้านายดุนะ" ชาแฟงพูดเสียงปนน้อยใจใส่รุ่นพี่คนสนิท โอบกอดแขนเรียวแน่น
"ไปไม่ได้หรอก พี่ต้องอยู่นี่..อยากกินอะไรกินเลยนะเดี๋ยวพี่ออกไปรอรับเพื่อนก่อน" แพมลูบไหล่มนชาแฟงก่อนจะออกไปยืนรอที่ลานจอดรถ
และเดินกลับเข้ามาพร้อมผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง ไม่ลืมที่จะแนะนำให้ทุกคนรู้จักในฐานะเพื่อนชาย
"นี่คุณเคเวียร์เป็นเจ้านายเวลางานและเป็นเพื่อนตอนเลิกงาน" แพมแนะนำให้ทุกคนรู้จัก
"เคเวียร์ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" เคเวียร์หันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้รอแพมหยิบเครื่องดื่มและอาหารมาวางให้ตรงหน้า
"พี่แพมฝากถามว่าอยากดื่มอะไรคะ" ชาแฟงเข้าไปทักทายด้วยความเป็นมิตร เนื่องจากพี่แพมขอให้เธอช่วยมาถามและหยิบให้คุณเคเวียร์ดื่มระหว่างรออาหาร
"ชื่ออะไร" ถามเสียงเรียบ สบตาด้วยใบหน้าเรียบเฉย
"ชาแฟงค่ะ เป็นรุ่นน้องของพี่แพม คุณเคเวียร์อยากดื่มอะไรคะเดี๋ยวแฟงไปหยิบมาให้ก่อน"
"เบียร์ ไวน์ มีอะไรก็เอามา"
ชาแฟงหยิบทั้งเบียร์และไวน์มาวางไว้ตรงหน้าคุณเคเวียร์ จัดแจงทุกอย่างพร้อมดื่มให้คุณเขาราวกับว่าตัวเองเป็นพนักงานเสิร์ฟ
เคเวียร์เงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความแปลกใจ คำว่าเบียร์หรือไวน์อะไรก็ได้ควรเลือกมาสักอย่าง ไม่ใช่เทให้ทั้งสองอย่างแบบนี้ กินรวมกันตีกันตายห่าเลย 'ซื่อหรือโง่ถามจริง ?'
มือหนาเลือกคว้าแก้วเบียร์แทนไวน์ คนอะไรเทไวน์ใส่น้ำแข็งเต็มแก้ว หึ..ส่ายหัวไปมาให้กับความไม่เข้าท่าของผู้หญิงที่ชื่อชาแฟง
ทุกคนนั่งดื่มสังสรรค์ด้วยกันเป็นปกติ เสียงหัวเราะเฮฮาชนแก้วดีดกีตาร์ดังขึ้นต่อเนื่อง ยิ่งดึกก็ยิ่งครึกครื้น..ผสานเสียงร้องกันดังกระหึ่ม
นิ้วเรียวสะกิดรุ่นพี่ขยับตัวเข้าไปกระซิบเสียงเบา..ก่อนจะเห็นรุ่นพี่พยักหน้ารับรู้ทำให้เธอค่อย ๆ หันหลังเดินแยกออกไปยังเต็นท์ขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้แล้ว
สองมือช่วยกันนวดคลึงขมับด้วยความมึนเมา..ไวน์สองแก้วทำเอาเธอโลกหมุนจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง ชาแฟงรีบเปิดกระเป๋าดึงผ้าห่มผืนบางออกมากางออกและห่มไปที่ตัวเธอเอง ปิดเปลือกตาลงด้วยความมึนเมาท่ามกลางเสียงดนตรีและเพลง
[เคเวียร์]
ตาคมปรายตามองรอบด้านเห็นลูกน้องนั่งอยู่ตามมุมมืดเป็นเงาตะคุ่ม ทำให้เขาถึงกับหลุดหัวเราะในลำคอทั้งที่บอกไปแล้วให้พักผ่อนไม่ต้องตามมา หึหึ..
"ถ้าอยากไปนอนแล้วบอกแพมนะคะ" แพมขยับเข้าไปนั่งบดเบียดแขนแข็งแรงที่ขึ้นเส้นเลือดโปนชัดเจน หันไปคลี่ยิ้มหวานให้เขาที่นั่งมองเธอนิ่ง
"..."
"อย่าทำหน้าดุสิคะ ไหนบอกว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศไง"
"วุ่นวาย" หลับตาลงเบือนหน้าหนี กระดกเบียร์รวดเดียวหมดแก้ว
"อีกสักพักแฟงคงหลับ" ทำตาเล็กตาน้อยใส่คุณเคเวียร์
สามชั่วโมงต่อมา
เคเวียร์ที่รอนานเกินเหตุทำให้เขาเริ่มหงุดหงิดจึงเดินออกมาสูบบุหรี่และเข้าไปนั่งเล่นเกมในรถแอร์เย็น ๆ คร่าเวลา จวบจนกระทั่งเสียงดนตรีเริ่มเบาลง ผู้คนที่นั่งร้องเพลงเริ่มหายไปทีละคน ทีละคน รวมไปถึงแพมคู่นอนเขาด้วย
ปากหนาคาบบุหรี่ก่อนจะกดไฟแช็กจุดที่ปลาย สูบสารนิโคตินเข้าเต็มปอด พ่นออกมาเป็นควันสีขาวลอยคละคลุ้ง..เดินล้วงกระเป๋ากางเกงกลับไปยังเต็นท์ที่คิดว่าจะร่วมหลับนอนกันในคืนนี้
ปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มมุมปากหันมองชาแฟงที่นอนหันหลังไปอีกทางตรงกลางมีแพมที่นอนคล้ายว่าหมดสภาพ ฟุบหน้าไปกับผ้าห่ม
ฝ่ามือหนาลูบไล้ที่ขาอ่อนคู่นอนบีบเคล้นบั้นท้ายงอน ฟาดเสียงดังเพี้ยะ! ทว่าไม่มีวี่แววว่าเธอจะรู้สึกตัว ทำให้เขาขมวดคิ้วไม่พอใจ ใช้เท้าสะกิดหน้าขาให้เธอรู้สึกตัวตื่น มือหนาสอดเข้าไปขยำหน้าอกอวบขนาดสี่ร้อยกว่าซีซีด้วยความมันเขี้ยว ชวนเขาออกมาเปลี่ยนสถานที่ ดันมาเมาหลับ เหอะ!!
เคเวียร์เริ่มหัวเสียที่ไม่ว่าจะเรียกแพมยังไงเธอก็ไม่ตื่น ทำให้เขาคิดเปลี่ยนเป้าหมายหันมองชาแฟงที่นอนหลับด้านข้างเธอด้วยความรู้สึกตื่นเต้น..
'อยากรู้ว่าถ้าเขากำลังจะเอาเธอ..เธอจะร้องไหม โวยวายให้คนช่วยหรือเปล่า หรือสมยอมให้เอา ?'
แขนแข็งแรงช้อนแพมให้ขยับไปนอนอีกมุมของเต็นท์ ดึงผ้าห่มคลุมให้ หันมาลูบไล้ปลายคางมองอีกคนอย่างมีเลศนัย..
