บทที่ 4 CHAPTER 3 กินเลือด Nc++
CHAPTER 3 กินเลือด Nc++
เสียงสะอื้นในลำคอไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสงสารแต่กลับทำให้อารมณ์ที่เดือดดาลพุ่งทะยานสูงยิ่งขึ้น..กดเอวเล็กแน่นขยับเอวซอยถี่ขึ้นจนเธอเกร็งกระตุกหลายครั้งติดตามด้วยเขาที่กดกระแทกซ้ำหลายครั้งรัว..
"ไม่ให้ความร่วมมือแถมยังเสร็จจนตัวสั่น..หึ" เอียงคอมองชาแฟงที่กัดปากร่ำไห้เสียงเบา หัวเราะในลำคอใช้นิ้วโป้งที่ลูบไล้เม็ดเสียวไปลูบริมฝีปากเล็ก
"ขอดูดปากหน่อย.." อดไม่ได้ที่จะไม่จูบ ทว่าเธอกลับนิ่งเฉยทำให้เขาที่อยากพูดดีด้วยเริ่มไม่ชอบใจ
"ชาแฟง..เธอกำลังทำให้ฉันหงุดหงิด" บีบปลายคางเล็กให้หันมาสบตา มองใบหน้าสวยที่ขึ้นสีแดงก่ำด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"เจ็บไหม ?"
"ฮึก.." เสียงสะอื้นดังขึ้นพร้อมกับฝ่ามือเล็กที่ฟาดไปบนแก้มนุ่มอย่างแรงจนเกิดเสียงดังเพี้ยะ!
"สารเลว!!" กัดฟันกรอดพูดแสกหน้าคนเลว เขามันเลว! เลวที่ข่มขืนเธอ เลวที่ทำร้ายเธอ
"อ่า...หึหึ" นิ้วโป้งนั้นยกขึ้นมาเช็ดที่มุมปากดูว่ามีเลือดซึมออกมาหรือเปล่า ทว่าเขากลับได้กลิ่นหอมจากนิ้วของตัวเองแทน..เสียงหัวเราะที่คล้ายว่าสะใจทำให้เธอหันไปคว้าข้าวของมาปาใส่
"ฉันมีถุงเดียว..ไม่เอาซ้ำหรอก ถ้าอยากแตกอีกก็ใส่กางเกงเดินไปเอาในรถ" ล้วงหยิบกุญแจรถในกระเป๋ากางเกงโยนไปข้างหัวนอน
เอวสอบขยับเข้าขยับออกอีกสองสามครั้งก่อนจะดันตัวขึ้นคุกเข่าถอดลำใหญ่ออกมา..ลิ่มเลือดปนเลือดสีแดงติดรอบเครื่องป้องกัน พอ ๆ กับกุหลาบงามที่ขึ้นสีและมีเลือดซึมไหลออกมา
ชาแฟงขยับตัวหนีใช้เท้าถีบไปที่หน้าอกแกร่งให้เขารู้ว่าเธอไม่ยอม
แต่หารู้ไม่ยิ่งเธอต่อต้านเขาก็ยิ่งอยากเอาชนะ ยิ่งอยากรุนแรงให้เธอได้รู้ว่าไม่ควรกระทำกับผู้ชายอย่างเขาแบบนี้เพราะเขาไม่ใช่คนที่เธอจะตบหน้าหรือใช้เท้าถีบอกได้!
เคเวียร์ที่กำลังผละออกมองท่าทางหยิ่งผยองของชาแฟงด้วยการยกยิ้มมุมปาก กระชากข้อเท้าทั้งสองข้างให้ถลาลงมาเหมือนเดิม..สองมือสอดเข้าไปใต้เรียวขายกขึ้นจนบั้นท้ายลอย..
มือเล็กระดมจิกหัวเขารัว..จิกทั้งแขนและหน้าเพื่อต้องการให้ปล่อย
ตาคมช้อนมองสีหน้าตกใจของเธอก่อนจะกดปากหยักไปดูดเม็ดเสียวสีสวยอย่างแรงจนเธอหวีดดัง ดิ้นหนีไม่เป็นท่าราวกับโดนน้ำร้อนลวก ลิ้นสากตวัดเลียขึ้นลงตรงรอยแยกชุ่มเลือด ดูดดุนร่องรักเสียงดังจ๊วบ จ๊วบ..สลับดูดเม็ดเสียวจนยืดติดปากออกมา ไม่ลืมมองเธอด้วยสายตาเย้ยหยัน..
ผู้หญิงอย่างเธอจะสู้อะไรได้ แค่คิดจะหนีก็ยากแล้ว
"ปล่อย! ปล่อย!!" ชาแฟงรวบแรงเฮือกสุดท้ายขึ้นเสียงใส่แฟนพี่แพม ทั้งที่เอวเธอสั่นระริกหลบลิ้นที่ตวัดปัดป่ายไปมา ด้วยความรังเกียจ..
พรึบ!!
บอกให้เขาปล่อยเองนะ..ปล่อยแล้ว ปล่อยลงจนหลังเธอกระแทกลงบนเบาะที่รองนอน หรี่ตามองท่าทางทรมานของเธอก่อนจะถอดเครื่องป้องกันออกและจับหัวหยักสอดใส่เข้าไปในรอยแยกนั้น กดเอวเล็กยิ้มเย้ยกระแทกเธอรัวแรง เพื่อไม่ให้มีโอกาสแหกปากนอกเสียจากจะครางเพราะความเสียวซ่านที่เขามอบให้
เอวสอบซอยถี่ยิบทำเอาชาแฟงตัวโยน หลับตาร้องไห้สะอื้นปนเสียงครางทรมานในลำคอ..
"ฮึก..อืออ..ป..ปล่อยเถอะ ปล่อยนะ" พยายามใช้เรี่ยวแรงที่มีปฏิเสธแฟนพี่แพม เขาทำแบบนี้เธอรู้สึกผิด..
เคเวียร์ไม่ได้สนใจคนใต้ร่างที่นอนทรมานแทบขาดใจ..เขามองเรือนร่างของเธอด้วยความพึงพอใจไม่ลืมเก็บภาพประทับใจสำหรับทริปนี้ของตัวเองไว้ดู..
"ย..อย่าถ่าย"
"ไม่ได้ให้ใครดูหรอก" ตอบกลับเสียงเรียบโยนโทรศัพท์ไปบนกางเกงขาสั้นของเธอ
นานนับชั่วโมงที่เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับชาแฟงโดยที่ไม่ได้ใส่เครื่องป้องกันแถมยังปล่อยในตัวเธอไปสองครั้งติด..ก่อนจะรู้สึกหมดแรงถอดลำใหญ่เก็บใส่กางเกงทิ้งตัวลงนอนตรงกลางที่ว่าง..พาดแขนไปกอดเอวแพมจนผล็อยหลับไป
ชาแฟงร้องไห้สะอื้นในลำคอหยิบทิชชูขึ้นมาเช็ดคราบน้ำสกปรกที่ไหลย้อยออกมาในรอยแยกของเธอด้วยความปวดแสบ..ปนปวดร้าวไปทั้งตัว หันมองคนสารเลวที่กล้าทำเรื่องเลว ๆ แบบนี้กับเธอทั้งที่แฟนตัวเองนอนอยู่ข้าง ๆ
เธอรีบรื้อค้นเสื้อผ้าในกระเป๋าขึ้นมาสวมใส่ปิดมิดชิด หยิบโทรศัพท์เปิดดูเวลา พลางเปิดซิปเต็นท์ออก พระอาทิตย์กำลังขึ้นส่องแสง เธอจึงรีบเก็บข้าวของเครื่องใช้และออกจากตรงนี้ทันที..
ไม่ลืมเก็บของสกปรกที่คนนั้นกระทำกับเธอออกมาทิ้ง..ด้วยที่ว่ากลัวพี่แพมตื่นมาแล้วจะโวยวาย ความสัมพันธ์ฉันพี่น้องอาจต้องจบลงเพราะผู้ชายเห็นแก่ตัว
ภาวนาให้เขาไม่พูดเรื่องนี้กับใคร..ภาวนาให้เราไม่ต้องกลับมาเจอกันอีก ภาวนาให้เรื่องนี้ถูกเก็บเป็นความลับ เป็นตราบาปที่ติดตรึงในใจของเธอเพียงคนเดียวเท่านั้นพอ
ชาแฟงเดินออกมาเรียกรถเพื่อกลับบ้านก่อนกลับแวะซื้อยาแก้ปวดและยาคุมฉุกเฉินกินกันไว้ก่อน ไม่อยากให้เด็กมาเกิดในสภาพแวดล้อม สถานะการเงินที่ไม่พร้อมแบบนี้ 'เซฟตัวเองดีที่สุด'
