บทที่ 5 CHAPTER 4 ผู้ช่วยเลขา
CHAPTER 4 ผู้ช่วยเลขา
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
"มี๊แฟงคะ แจงอยากไปเที่ยวสนามเด็กเล่นได้ไหมคะ" เด็กสาววัยสี่ขวบเดินมาออดอ้อนผู้เป็นแม่ หยิบรองเท้าขึ้นมาใส่เตรียมพร้อมออกไปวิ่งเล่น
"ชวนคุณยายได้ไหมคะ มี๊ต้องไปทำงานแล้วนะคะ" ลูบศีรษะทุยเอ็นดูสาวน้อยที่มักจะออดอ้อนเธอเป็นประจำ
"ได้ค่ะ มี๊ตั้งใจทำงานนะคะ เหนื่อยก็กลับมาหอมแก้มหนูนะ..จะได้ชื่นใจ" นิ้วเล็กจิ้มไปที่แก้มของตัวเอง
"โอเคค่ะ มี๊จะกลับมาหอมแก้มหนูแจงทุกวันเลย" กดปลายจมูกจนจมไปกับแก้มนุ่มนิ่มของสาวน้อย
บริษัท WZ
ตากลมสวยมองรอบ ๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจ บริษัทวีซีใหญ่มาก แบ่งออกเป็นสองฝั่ง พนักงานภายในองค์กรคงเยอะน่าดู
"สวัสดีค่ะคุณชาแฟง ทางนี้เลยนะคะ" พนักงานต้อนรับเข้ามาทักทายและเดินไปส่งยังโต๊ะทำงาน
"ขอบคุณนะคะ" พนมมือไหว้ขอบคุณ ไม่รู้ว่าพี่สาวจะอายุมากกว่าหรือน้อยกว่าแต่การไหว้ขอบคุณ ไหว้สวัสดี ขอโทษสำหรับเธอมันคือสิ่งที่ควร
สายงานฝั่ง Z ต้อนรับเธอเป็นอย่างดี มีคุณโอโซนเป็นผู้บริหารฝ่ายนี้และเขาอาสาสอนงานเธอเองกับมือ หวังจะปั้นให้เป็นงานเร็วและจะได้ไม่ต้องรบกวนเวลางานคนอื่น
ห้องประธาน Z
"บนโต๊ะเป็นของคุณชาแฟงทั้งหมดเลยนะครับ ผมให้เวลาทำความเข้าใจกับเครื่องมือสื่อสารแต่ละชนิดสองชั่วโมง ส่วนด้านขวามือเป็นของพนักงานที่เพิ่งลาออกไป สามารถโหลดโปรแกรมตามนั้นได้เลยนะครับ ถ้าคุณเข้าใจทั้งหมดแล้วสะกิดเรียกได้เลยนะครับผมพร้อมสอนงานต่อไป" โอโซนอธิบายให้พนักงานใหม่เข้าใจ สาเหตุที่เขาเลือกสอนงานเธอเองเพราะผู้ช่วยเลขาเพิ่งลาออกไปทำให้ไม่มีใครว่างสอนงานเธอ ครั้นจะขอช่วยฝั่งWก็รู้สึกลำบากใจเหลือเกิน จึงทำให้เขาเลือกที่จะสอนงานเธอเอง แบบตัวต่อตัว
"ขอบคุณค่ะ รอแฟงสักครู่นะคะ" พนมมือไหว้ขอบคุณ ของพวกนี้เป็นทรัพย์สินบริษัท ตราบใดที่เธอยังทำงานเท่ากับว่าเธอมีสิทธิ์ในข้าวของพวกนี้..เมื่อไหร่ที่ลาออก หรือถูกไล่ออก สัญญาจะเป็นโมฆะทันที
ตากลมสวยมองไอแพด..และแมคบุ๊คตื่นตาตื่นใจ รีบดาวน์โหลดข้อมูลต่าง ๆ ให้เหมือนกันกับของอีกคน..ไม่ลืมเลื่อนเล่นให้คุ้นมือ
ต่างจากที่เดิมนิดหน่อยตรงที่ต้องโหลดเองใหม่หมดเลย บริษัทเดิมเธอรับช่วงต่อมาจากพนักงานเก่าอีกทีทำให้ข้อมูลที่มีอยู่ครบถ้วนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
โอโซนเดินมาทิ้งตัวนั่งด้านข้างพนักงานใหม่ชะเง้อคอมองหน้าจอดาวน์โหลดของเธอสลับกับของอีกคน ก่อนจะดันเครื่องนั้นขึ้นไปและวางของเขาแทนที่
"ขอทราบประสบการณ์ทำงานหน่อยครับ" เขานั่งฟังชาแฟงอธิบายคร่าว ๆ คุณสมบัติของเธอยังไม่มากพอจะเป็นผู้ช่วยเลขา
"ผมขาดผู้ช่วยเลขา คุณอยากเป็นไหม ผมจะสอนงานให้..ถ้าคุณไหว สวัสดิการดี ผลตอบรับดี โอที ค่าใช้จ่ายจิปาถะของคุณทางบริษัทรับผิดชอบทั้งหมด ค่าใช้จ่ายที่ว่าคือออกไปกินข้าวกับลูกค้าค่าน้ำมัน..ปากกาหรือแม้กระทั่งเก้าอี้ที่คุณนั่ง"
"แฟงจะตั้งใจเรียนรู้งานค่ะ ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาส"
"สามเดือนระหว่างนี้ทำหน้าที่ควบคู่กันไป ถ้าอยากเก่งไวหลังเลิกงานวิดีโอคอลกับผม ผมจะสอนงานให้ละเอียดยิบเลย"
"รับทราบค่ะ แฟงรับข้อตกลง" หันไปยิ้มตาหยี๋ให้คุณโอโซน นับว่าโชคดีของเธอมากที่เจ้าของบริษัทลงมาสอนงานเอง..
"โทรศัพท์ ?" ยื่นมือไปขอโทรศัพท์ เมื่อได้รับมาเขากดพิมพ์ไอดีไลน์ตัวเองและเพิ่มเพื่อน ดึงเข้ากลุ่มงานนับสิบ..
"ขอบคุณนะคะ"
"โทรศัพท์ซื้อใหม่ได้เลยนะ เวลาลูกค้าติดต่องานจะได้ไม่มีปัญหา หรืออยากให้ผมจัดการให้"
"เดี๋ยวแฟงจัดการเองดีกว่าค่ะ"
"คุณคงไม่มีเวลา เดี๋ยวผมจัดการเอง" มือหนาเลื่อนแผนงานให้เธออ่านทำความเข้าใจพร้อมกำชับ ไม่เข้าใจตรงไหนถามได้เลยทันที
ไม่นานนักโทรศัพท์เครื่องหรูยังไม่แกะซีลกล่องก็มาวางตรงหน้าเธอโดยมีคุณโอโซนทำการย้ายข้อมูลทั้งหมดให้เธอโดยไม่ต้องร้องขอ..
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" พนมมือไหว้ขอบคุณจากใจจริง
"ภาพลักษณ์บริษัทสำคัญมาก ทุกอย่างต้องเป็นระเบียบเรียบร้อย"
"แฟงเข้าใจแล้วค่ะ"
"อ้อ..แล้วเวลาไปเจอลูกค้าอย่าแทนด้วยชื่อตัวเองให้แทนว่าฉันกับคุณ การแทนชื่อตัวเองเป็นการแสดงออกถึงความสนิทสนม แทนชื่อตัวเองกับผมก็พอ" โอโซนหันไปกำชับชาแฟงที่ยืนยิ้มตาหยี๋ ทำเอาโลกทั้งใบกลายเป็นสีชมพู
"เข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปนี้จะแทนตัวเองว่าฉันค่ะคุณโอโซน"
"แทนกับคนอื่น ไม่ใช่แทนกับผม.."
"เกรงใจค่ะ ขอโทษนะคะพอดีดิฉันติดปาก เรียกแต่ชื่อตัวเองจนชิน"
"เรียกได้แต่เรียกแค่กับผม ห้ามไปแทนชื่อตัวเองกับคนอื่นถ้าไม่ได้สนิท" หรี่ตามองชาแฟงที่มีท่าทางประหม่า เขาพยายามสำรวจใบหน้าของเธอ..ที่ดูคลับคล้ายคลับคลาใครสักคนที่ทำให้เขาผูกใจเจ็บ
"รับทราบค่ะคุณโอโซน"
"คืนนี้จัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ทักมา"
"ค่ะ รับทราบค่ะ"
โอโซนหันมองชาแฟงเป็นระยะปล่อยให้เธอนั่งอ่านเอกสารสรุปทำความเข้าใจโดยที่เขารอตอบคำถามรอแสดงความคิดเห็นต่อจากเธอ..
