บทที่ 6 CHAPTER 5 เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น
CHAPTER 5 เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น
[เคเวียร์ - แพม]
ร่างแข็งแรงเอนตัวพิงหัวเตียงมองแพมที่ขึ้นขย่มเขารัว ทว่าเขาไม่ได้รู้สึกอยากหลับนอนหรืออยากเปลี่ยนบรรยากาศกับเธออีกแล้ว เขาอยากเปลี่ยนคน..ลูกน้องรายงานมาว่าแพมคบหาดูใจกับไฮโซคนอื่น แถมยังพากันขึ้นคอนโดเขาจึงเลือกตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
"วันที่ไปแคมป์เธอเมา"
"ข..ขอโทษค่ะ ดื่มเยอะไปหน่อย" เสียงขาดหายเป็นห้วงตอบกลับไป
"วันนั้นบอกเลี้ยงส่ง เลี้ยงส่งใคร"
"เลี้ยงส่งน้องในบริษัทน่ะค่ะ น้องลาออกกันหลายคนได้งานบริษัทใหม่"
"แล้วคนที่นอนกับเธอทำงานที่เดียวกัน ?" เขากำลังถามถึงผู้หญิงคนนั้นที่เขาไข่ใส่ไว้ในตัวเธอถึงสองครั้งสองคราแถมยังยกซดเลือดเธออีก..กลิ่นหอมหวานของเลือดวันนั้นยังจำไม่ลืม
"ชาแฟงหรอคะ ได้งานใหม่ที่บริษัทคุณนะคะแต่อีกฝั่ง อื๊ออ...จะเสร็จแล้วค่ะ.." แพมเร่งขย่มรัวจนเธอเสร็จสมและรู้สึกว่าคนใต้ร่างก็เสร็จเหมือนกัน..
"อืม.." ตอบรับในลำคอปล่อยให้เธอทำจนเขาเสร็จทั้งที่ใจล่องลอย..ตั้งแต่วันนั้นเขามองภาพร่วมรักที่กดรัวไว้ไม่หยุด มันดีมาก ขาวมาก..สวยจนเขาไม่อยากละสายตา
เคเวียร์ยกแพมที่นอนซบอกให้ลงไปนอนบนเตียง หยิบเงินในกระเป๋ากางเกงให้เธอไปก้อนใหญ่พร้อมกับบอกลาความสัมพันธ์ ด้วยที่ว่าตัวเขาเองไม่ชอบแทงรูซ้ำกับใคร..
"จะไม่เจอกันอีกหรอคะ"
"เธอมีผัว ฉันไม่ชอบ"
"ถ้าแพมไม่มีผัวคุณจะชอบหรอคะ"
"ก็ไม่ชอบ"
"แล้วทำไม.."
"ไม่มีเหตุผล เบื่อแล้วก็คือเบื่อ" สูบบุหรี่เข้าเต็มปอดหันไปพ่นใส่หน้าคนด้านหลัง
"เข้าใจแล้วค่ะ" แพมมองเงินที่คุณเคเวียร์วางให้ด้วยตาเป็นประกาย อย่างน้อยก็พอมีเวลาให้เธอไปจับคนรวยคนใหม่
"อีกอย่างเพื่อนเวลาเลิกงานเธอพูดไม่หมด เธอไม่ได้บอกคนอื่นว่าเราเป็นเพื่อนนอน ไม่ใช่เพื่อนกัน"
"หลังจากนี้เราจะไม่รู้จักกันในสถานะนั้นอีกค่ะ เป็นแค่ลูกค้า ผู้ว่าจ้าง บริษัทรับจ้าง ดีไหมคะ" แพมที่อยากตัดปัญหาจึงเอ่ยบอกออกไปให้จบ ๆ สักที
"ดี..หวังว่าใช้เงินหมดเธอคงไม่มีปัญหานะ" หันไปกระตุกยิ้มมุมปากแค่นหัวเราะมอง
"..." แพมถึงกับชะงัก ระบายยิ้มแห้งออกไป
วันต่อมา
บริษัทWZ
"อะไรทำให้คุณเคเวียร์ย่างกรายมาโซนZหรอครับ มันน่าแปลกใจจริง ๆ" โอโซนเอ่ยทักทายน้องชายต่างแม่
"ใครจะไปทำงานเก่งเหมือนคุณโอโซนล่ะครับ ดูแลทั้งWทั้งZไม่มีขาดตกบกพร่องเลย แบบนี้ป๋าคงรักน่าดูเลยนะครับว่าไหม ?" ยิ้มมุมปากมองด้วยท่าทางไม่เป็นมิตร คิดว่ากูอยากมาเหยียบมากมั้ง บริษัทกูก็ไม่อยากจะมาด้วยซ้ำ 'ไม่ต้องกลัวกูจะแย่งนะ หึหึ..'
"ถ้าไม่อยากให้ดูแลก็ช่วยมาทำงานหน่อยสิครับ"
"พอดีว่าไม่ใช่ลูกรักน่ะครับ จะทำหรือไม่ทำก็โดนอยู่ดีเลยคิดว่าใช้เงินจ้างให้งานเดินจะดีกว่าครับ ขอบคุณที่ช่วยดูแลประสานงานนะครับไว้จะแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ก็แล้วกัน" ก้มหน้ามองพื้นก่อนจะเงยหน้าสบตาไม่กะพริบสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเดินผ่านหน้าไปอย่างไม่แยแส..
"มึงมาทำไม ?" โอโซนหันมองแผ่นหลังเคเวียร์เอ่ยถามเสียงเรียบ
"ออกกำลังกายขา" เคเวียร์ตอบกลับโดยไม่ได้หันมามอง หมุนตัวกลับเดินผ่านหน้าไปราวกับอากาศ..ตาคมมองประตูลิฟต์ที่เปิดออกเห็นแผ่นหลังกลิ่นหอมนั้น 'ใช่แน่ ๆ' เขาจึงหันไปมองเห็นไอ้โซนกำลังคุยกับเธออยู่
"หึ..อยู่ตรงนี้เองหรอ.." ก้มหน้าหัวเราะในลำคอ หันไปมองแผ่นหลังนั้นพลางตวัดลิ้นเลียริมฝีปากราวกับโรคจิต
สายงานฝั่ง W
ห้องประธาน W
"โอโซนรับพนักงานใหม่มาทำอะไร" เอ่ยเสียงเรียบถามเลขาที่ยืนทำตาเล็กตาน้อย
"อาจจะเป็นผู้ช่วยเลขาค่ะ คุณโอโซนสอนงานเองค่ะ"
"อ่า..คนเก่ามันลาออก ?"
"ลาออกไปเลี้ยงลูกค่ะ เห็นว่ากลับไปอยู่ชนบททำไร่ทำสวน"
"ลูกใคร ?" ปรายตามองนิ่ง
"ลูกกับสามีค่ะ ไม่ใช่คุณโอโซน"
"อืม.." ตอบรับในลำคอปัดมือให้ออกไป หมดคำถามจะถามแล้ว
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวโปรดหมุนไปมามองแม่เลขาคนใหม่นิ่ง..สั่งให้ออกไม่ออกไปคืออะไร อยากไต่เต้าเป็นเมียหรืออยากร่วมหลับนอนกับเขา ?
"มีอารมณ์จะเรียก.." ปัดมือไล่อีกครั้ง คราวนี้เธอยิ้มแป้น หึ..ผู้หญิงชอบจับผู้ชายรวยสินะ ไม่รู้บ้างหรอว่าผู้ชายรวยก็เห็นผู้หญิงอย่างพวกเธอเป็นของเล่นเหมือนกัน..
เคเวียร์อ่านเอกสารตรงหน้าเซ็นอนุมัติรัวเพื่อที่จะออกไปดื่มในค่ำคืนนี้ เขารู้สึกคันมือคันตีนอยากมีที่ระบาย..ระบายอารมณ์ที่ไม่ได้หมายถึงการเอา
ตาคมเหลือบไปเห็นชาแฟงขึ้นรถไปกับไอ้โอโซน..ทำเอาเขาแค่นหัวเราะในลำคอเสียงดัง เรียกลูกน้องให้ไปตามดูว่ามันพาเธอไปไหน ถ้าเอากันล่ะก็..เขาจะได้เอาบ้าง จะทำให้ลืมผัวคนแรกอย่างเขาไม่ลงเลย
คำตอบที่ได้คือร้านอาหาร คุยงานกับลูกค้า..และกลับบริษัท เขามองภาพชาแฟงที่ยืนโบกแท็กซี่ข้างบริษัทด้วยสายตาครุ่นคิด..
