บทที่ 21 ผมจะรับผิดชอบ

ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ ปรับสายตาให้เข้ากับแสงสว่างที่ลอดผ่านเข้ามาในห้อง เธอขยับกายอย่างเมื่อยขบ ก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเพราะตรงส่วนนั้นของเธอมันเจ็บระบมจนต้องสูดปาก

“ซี้ดดดด เจ็บบบ”

ไออุ่นที่ร่างกายได้รับและสัมผัสแปลกๆ ทำให้เธอสติกลับเข้าสู่ร่าง ยกใบหน้าขึ้นมองหน้าอกแกร่งที่เธอใช้หนุนต่างหมอนมาทั้งค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ