บทที่ 13 บทที่ 13

เสียงเปิดประตูเหล็กดัดดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของอัศวเมศจะก้าวเข้ามา ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสากลสีเทาเข้มไร้เนกไท ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักนั้นนิ่งสนิท ทว่านัยน์ตาคู่คมกริบดุจใบมีดยังคงฉายแววดุดันและกรุ่นแค้นอยู่เป็นนิจ เขาเดินสืบเท้าเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของราณี ทอดสายตามองหญิงสาวที่นั่งก้ม...