บทที่ 16 บทที่ 16

ท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรีที่ยาวนาน ชายผู้เต็มไปด้วยเพลิงแค้นกลับยอมสยบให้แก่ความผูกพันอันลึกซึ้งที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

เขานั่งเฝ้าดูเธอ... แอบมองใบหน้าหวานที่กำลังจมดิ่งอยู่ในความฝันอันบอบช้ำตลอดทั้งคืน คอยดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมถึงช่วงไหล่ให้เธอแผ่วเบาในยามที่เธอขยับกายหนีความหนาวเย็น ...