บทที่ 25 บทที่ 25

ทว่า... ร่างกายและจิตใจของเขากลับทรยศหักหลังอย่างไม่เหลือชิ้นดี ยิ่งเวลาผ่านพ้นไปทุกลมหายใจเข้าออก ความพยายามที่จะ ‘ปล่อยเธอไว้’ กลับยิ่งกลายเป็นการทารุณกรรมตนเองอย่างแสนสาหัส อัศวเมศทุรนทุราย กระสับกระส่ายอยู่บนเก้าอี้ราวกับถูกไฟนรกแผดเผาร่างกาย หัวใจดวงที่เคยด้านชาหน่วงเจ็บปวดขึ้นมาจนเขาแทบจะสิ้นส...