บทที่ 32 บทที่ 32

ภาพของราณี ร่างเพรียวระหงบอบบาง ผิวพรรณผุดผ่องสะอาดสะอ้านที่กำลังวิ่งหนีฝ่าหิมะและลมหนาวอันทารุณลึกเข้าไปในป่าทึบเพียงลำพังด้วยร่างกายที่บอบช้ำ ตัดสลับกับภาพอสูรร้ายดุร้ายในป่าลึกที่พร้อมจะขย้ำขยี้เธอจนแหลกสลายพินาศย่อยยับ ความเงียบที่เจ็บปวดและแววตาว่างเปล่าแตกสลายของเธอในวันก่อน บัดนี้แปรเปลี่ยนเป...