บทที่ 37 บทที่ 37

รถยนต์หรูทะยานพุ่งตัวฝ่าม่านหิมะและกองหิมะหนาออกสู่ถนนใหญ่อย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ท่ามกลางความเงียบสงัดและวังเวงของราตรีอันหนาวเหน็บ อัศวเมศก้มหน้าลงต่ำซบลงกับข้างแก้มเนียนของราณี

หยาดน้ำตาอุ่น ๆ ของซาตานหนุ่มไหลพรากหยดกระทบผิวแก้มซีดเผือดของเธอช้า ๆ ชายหนุ่มสะอื้นไห้พึมพำถ้อยคำอ้อนวอนวอนขอต่อสิ่ง...