บทที่ 42 บทที่ 42

ความจริงอันโหดร้าย

ค่ำคืนเหมันต์ในเมืองไทยทวีความมืดมิดและเยือกเย็นไม่ต่างจากขุมนรกบนเกาะญี่ปุ่นที่ราณีเพิ่งหลบหนีมา เสียงใบไม้แห้งเสียดสีกันดังกราวแผ่วเบาอยู่นอกหน้าต่างห้องนอนเก่าของบ้านตระกูลเรืองวรากุล บ้านที่บัดนี้ไร้สิ้นซึ่งความอบอุ่นและกลายสภาพเป็นกรงขังแห่งความผิดหวังระลอกใหม่ ร่างเพรียวระห...