บทที่ 43 บทที่ 43

คำโกหกเพื่อเอาตัวรอด

แสงไฟนีออนสลัวภายในห้องนอนเก่าของบ้านตระกูลเรืองวรากุลทอดเงายาวทึบลงบนพื้นไม้กระดาน ราณีนั่งนิ่งสงบอยู่บนขอบเตียงนอน ราวกับรูปสลักหินที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ ทว่าภายในอกซ้าย หัวใจดวงน้อยกลับบีบคั้นหน่วงเจ็บปวดปางตายจนเธอแทบจะหมดลมหายใจ

คราบหยาดน้ำตาแห่งความสิ้นหวังยังคงแห้งกรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ