บทที่ 60.1

แชดวิคลืมตาตื่นขึ้นบนเตียงของเขา

ฤดูร้อนสิ้นสุดลงแล้วแต่ฤดูหนาวก็ยังอยู่อีกไกล ทว่าการนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพังกลับทำให้หัวใจของเขารู้สึกราวกับถูกโยนลงไปในกองหิมะ

แชดวิคครางในลำคอแล้วลุกขึ้นนั่ง เขามองจ้องไปยังประตูบานที่เคยมองเป็นประจำ

ตอนที่เขายังคอยหลบหน้าอดิรา เขาเคยเฝ้ามองประตูบานนั้นและรอจนก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ