บทที่ 75

ยามเช้าตรู่ อิซาออกไปเดินเล่นริมชายหาด เธอได้ยินเสียงคลื่นซัดสาดราวกับเสียงปรบมือและโอบกอดชายฝั่ง เป็นเสียงที่น่าอภิรมย์ซึ่งดังก้องจากภายในเมื่อร่างกายได้ออกมาสู่สระน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก

เธอสูดกลิ่นเค็มปะแล่มของลมทะเลที่แรงจนแทบจะเริงระบำอยู่บนต่อมรับรส ในมือหิ้วรองเท้าแตะ อิซามองมหาสมุทรที่วันนี้ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ