บทที่ 23.1

แสงไฟที่สว่างวาบส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาต้องใบหน้าที่หลับใหลของแชดวิก เปลือกตาของเขาสั่นระริกขณะขมวดคิ้ว ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ

เช้าแล้ว

แชดวิกซึ่งรอภรรยากลับมาทั้งคืนเผลอหลับไปบนโซฟา

‘ไม่น่าเชื่อเลย’

แชดวิกในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงยามเช้ามองไปรอบๆ บ้านที่เงียบสงัด เขาไม่รู้ว่าอดิรากลับมาแล้วหรือยั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ