บทที่ 28.2

อดิราหัวเราะออกมาเบาๆ

“นี่ไม่เรียกว่าน่ากลัวหรอกนะ ใช่ไหม” เธอหยอก

“ฉ-ฉันไม่ได้กลัว แค่ตกใจ” แชดวิกอธิบายพลางขบกราม

“ก็ได้ๆ” เธอยอมรับ อดิราแตะไหล่ของแชดวิกแล้วเสริมว่า “ขอบคุณนะที่พยายามสุดชีวิตที่จะไม่ร้องออกมา”

“แล้วเธอจะพยายามทำให้ฉันร้องทำไม เราเกือบทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วนะ” เขาบ่น

“ก็เพราะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ