บทที่ 45.2

คนแรกที่ฉันนึกถึงคือแม่ ท่านเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าการเลือกเส้นทางที่ตัวเองจะมีความสุขและพึงพอใจนั้นเป็นเรื่องสำคัญ เมื่อท่านจากไป ก็ไม่มีใครทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นได้อีกเลย ฉันจึงปล่อยตัวเองให้ล่องลอยไปตามกระแสคลื่นเหมือนใบไม้ ทำในสิ่งที่สถานการณ์เอื้ออำนวยให้ทำ คิดในสิ่งที่เหตุการณ์ปัจจุบันช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ