บทที่ 50.2

เราสองคนไปผับแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางถนน บาร์เทนเดอร์ที่เคยช่างพูดและเป็นมิตรไม่เหมือนเคย เขากำลังขมวดคิ้วพร้อมกับเม้มปากแน่น

“ทำไมคุณไม่ถามอะไรเลยล่ะ” จู่ๆ เขาก็พูดขึ้น ในที่สุดเขาก็ยอมเปล่งเสียงออกมา “เรื่องที่คุณเห็นและได้ยินก่อนหน้านี้ไง”

เขาเอาแต่ก้มหน้ามองโต๊ะ เหมือนไม่อยากสบตาฉัน

“ฉันไม่ถา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ