บทที่ 11 ตัดใจ

เจ้าของร่างบางพูดอะไรไม่ออก จำยอมเป็นคู่หมั้นมาเฟียต่อไป ไม่นานนักธารธาดาก็มาถึงหน้าโรงพยาบาล หญิงสาวก็ชะงักในการเปิดประตู

“คุณไม่ไปขอโทษเขาหน่อยเหรอ”

“ทำไมผมต้องขอโทษ” เสียงของชายหนุ่มแหบห้าว “ผมยังไม่ยิงหัวมันทิ้งก็เป็นบุญแล้ว”

“คนใจร้าย”

“ผมให้เวลาคุณสิบนาที”

“สิบนาที มันน้อยเกินไปหรือเปล่า”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ