บทที่ 25 เนคไท

น้ำเสียงทุ้มนุ่มจากคนข้างหลัง ทำเอาธารธาดาสะดุ้งและหันกลับไปมอง

“รุ่นพี่อนุชิต..เอ่อ..คือว่าฉันโทรหาเพื่อนน่ะค่ะ”

“อืม..” อีกฝ่ายจ้องมองตึกตรงกันข้าม

“พี่มองใครอยู่คะ ไม่เห็นจะมีคนรู้จักเลย” ธารธาดาพยายามหยัดยิ้มบางๆ

“เหมือนมองเห็นคนรู้จักน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นน้ำไปก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมีคนมารับ”

“ใคร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ