บทที่ 33 รอยยิ้มที่หายไปจากคนรัก

“..อึก” ท่ามกลางความมืดมิด บนโต๊ะเต็มไปด้วยสำลีเปื้อนเลือดอยู่เต็มไปหมด มือของเขากำลังสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด อนุชิตมีเหงื่อไหลออกมาเต็มตัว ถึงแม้จะเปิดแอร์จนเย็นไปทั่วห้อง แต่มันก็ช่วยลบความปวดร้าวและความแค้นของศัลยแพทย์หนุ่มไม่ได้ “ไอ้พวกมาเฟีย คอยดูเถอะฉันจะเอาคืนให้สาสม”

มีผ้าพันแผลและขวดยาต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ