บทที่ 35 ไลท์

“แบบนี้ฉันก็ไม่ต้องทำงานกันพอดี อนุชิตหายหน้าไปเป็นอาทิตย์แล้ว เขาคงไม่กล้าทำอะไรฉันหรอกค่ะ” ธารธาดาพยายามคิดในแง่ดี “คลินิกที่ฉันเปิดเมื่อตอนเย็น ฉันก็ต้องกลับไปดูแลคนไข้ คุณไม่ต้องไปเฝ้าก็ได้ค่ะแค่ขอลูกน้องคุณสักคนสองคนไปช่วยคุ้มกัน”

“ผมไม่ไว้ใจคนอื่นเลยแม้แต่คนเดียว เอาอย่างนี้ไหมให้ผมไปดูแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ