บทที่ 19 บทที่ 17 ไม่ใช่ขี้ ๆ

บทที่ 17 ไม่ใช่ขี้ ๆ

อวัชไม่ได้สนใจว่าใครจะเป็นยังไงนอกจากตัวเอง ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ธันยวีร์ที่กำลังนั่งกล้ำกลืนน้ำตา ถ้าธันยวีร์เป็นคนหยาบคายมากกว่านี้สักหน่อยก็คงด่าเขาเปิดเปิงมากกว่าจะมานั่งมองเขาเหมือนอยากจะขยี้ให้แหลกคามือแบบนี้

“แค่จดทะเบียนกันเงียบ ๆ และผมจะจัดการทุกอย่างต่อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ