บทที่ 48 บทที่ 46 มีผมอยู่

บทที่ 46 มีผมอยู่

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่ดังมาจากด้านล่างทำเอาคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและเดินขึ้นมาเพื่อแต่งตัวต้องจับปมผ้าขนหนูและเดินไปที่ชานพักบันไดเพื่อชะโงกหน้าไปดูว่าใครยังอยู่ด้านล่างอยู่อีก ธันยวีร์คิดว่าหนิงจะกลับเข้ามาเพราะลืมอะไร แต่ก็แน่ใจว่าล็อกประตูดีแล้วนะ

“ผมเอง”

“...”

ธันยวีร์ถอยหลังกลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ