บทที่ 103 จ้องตาเป็นมัน

“ก็ผมเห็นพี่ยิ้มจนปากแทบจะฉีกถึงหูก็คิดว่ามีอะไรดีๆน่ะสิครับ” พรินซ์ยังไม่เลิกแซวพี่ชายถึงหน้าของมาตีซ

โรยๆเหมือนจะไม่สบายแต่มันดูวิบวับแวววาวเปล่งประกายความสุขฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“แล้วหลานแด๊ดเป็นยังไงบ้างล่ะ พาไปหาหมอดีกว่านะมาตีซ” มาเตโอบอกลูกชายมองดูหลานตัวน้อนั่ยงยิ้มอวดเหงือกสีชพูเหมือนกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ